48 



Toen het nacht werd gingen zij slapen: 's morgens stonden zij op en tegen 

 den middag kwam hij dan ook ; regelrecht ging hij op den tak van den waringin 

 af, keek op Sese nTaola neer en zeide: „Deze doet geheel anders, niet zooals 

 degenen die gestorven zijn; hij wil mij naar beneden laten springen ; van zeven 

 dorpen heb ik de inwoners opgegeten en nu brengt deze man mij aan 't aarzelen". 



Sese nTaola antwoordde: 



„Spring naar beneden, enz." (Zie verder boven, ook voor de volgende zes 

 coupletten). 



De Goeroeda antwoordde nog : 



„Wacht maar daarginds, dat zal leed over u brengen." 



Eerst daarna gingen zij elkaar te lijf en vochten met elkaar, Sese nTaola 

 liet zich nu vallen, in het eene gat zakte hij weg, uit het andere kwam hij 

 te voorschijn. Hij trof den Vogel met de kris; deze viel dood neer; Sese nTaola 

 werd door den Vogel overdekt, maar hij wipte het lijk er uit. 



Toen deze dood was, waren er nog drie van zijne broeders daar boven. 

 Zij zagen van uit de hoogte den dood van hun jongeren broeder; het werd nacht 

 en den volgenden dag kwam de naast-oudste broeder van den laatst gestorvene 

 (bl. 10) naar beneden. Zoo ging het ook den drie overigen, ten zesde de moeder, 

 iederen dag een andere. Toen kwam de beurt aan den vader; dat was degene die 

 het laatst kwam ; hij was groot, damp ging van hem uit; hij had zeven koppen, die 

 zéér groot waren; zijne sporen waren als zwaarden; als hij er iemand mee trof, 

 werd zijn lichaam in de hoogte geslingerd door die sporen. De tak van den 

 grooten waringin boog door, toen de Goeroeda daarop neerkwam. Sese nTaola 

 daagde hem uit en de Vogel zette zich neer op den tak van den waringin. Sese 

 nTaola zeide: 



„Spring naar beneden, enz". 



De Goeroeda antwoordde: 



Al hadt ge 't niet gezegd, ik zou toch al zijn afgesprongen". 



Sese nTaola antwoordde weder: 



„Praat maar niet veel meer, spring snel naar beneden, 



Vervloekte grijpvogel, spring naar beneden!" 



Lemo nTonda zeide: 



„Spreek geen ongelukswoorden, manlief, Sese nTaola 1 



Ik heb teekenen gekregen aan mijn lichaam, Se3e nTaola, 



Teekenen van dood «n van weduwschap, weet dat wel !" 



Zeer lang praatten zij over en weer; daar streek de Goeroeda neer, daar 

 hij gezien had dat hij S. T. aemakkelijk kon grijpen; hij sloeg S. T. met zijue 

 sporen in den rug, zoodat de lever er uit kwam; toen liet S. T. zich in 

 het eene gat vallen, stikte in zijn bloed en stierf tegelijk met zijn tegenstander: 

 zij waren tegelijk dood, want beiden stierven; ook de Goeroeda stierf, getroffen 

 door de kris. Lemo nTonda zeide : 



