52 



(bl. 14) Toen hij dat bepaald had, legde hij zich te slapeD. Langen tijd had 

 hij geslapen zonder wakker te worden, bijna eene maand lang, weldra zou hij 

 wakker worden, toen de Vorst der Hemelbewoners zich opmaakte om tegen Sese 

 nTaola een sneltocht te ondernemen, want hij had gehoord dat deze Lemo nTonda 

 had gehuwd; het kwam niet te pas, zeide hij, dat Sese nTaola met Lemo nTonda 

 trouwde, hij zelf had zin in haar, maar Sese nTaola was hem voor geweest en 

 daarover was hij verstoord. 



Terwijl Sese nTaola sliep, bleef zijne vrouw wakker; meer dan een halve 

 maand had dit geduurd, toen werkelijk de Vorst der Hemelbewoners aankwam, 

 om Sese nTaola te snellen. Sese nTaola werd door zijne vrouw gewekt ; zij zeide: 



„Word wakker, Sese nTaola, daar komen roevers aan. Gij moet het wel 

 weten, zij komen oorlog voeren." 



Hij werd in 't geheel niet wakker, de tijd van zijn ontwaken was nog 

 niet gekomon Toen de Vorst der Hemelbewoners voor de omheining van het 

 dorp was gekomen, was er niemand die hem tegenstand bood. Zijne vrouw 

 trachtte Sese nTaola nog eens te wekken ; zij zeide : 



„Gij wilt maar niets dan slapen, gij zijt nog niet tot besef gekomen. 



Gij denkt maar alleen aan slapen, gij zijt nog niet ontwaakt. 



Daar komt de vijand aan, gij wordt niet wakker." 



Toen de Vorst der Hemellingen onder aan de trap was gekomen, hield 

 Lemo nTonda op haar man te wekken; zij kroop in een glazen kist. De lieden 

 die beneden (buitenshuis) stonden, zeiden : 



„Spring naar beneden, Sese nTaola, hier zijn wij, vreemdelingen. Hier 

 komen wij aanvallen, spring naar beneden, vrind!" 



Hij die in huis lag werd in 't geheel niet wakker, zij kwamen boven en 

 toen zij in huis gekomen waren vonden zij hem slapende. „Zoo, zeide de Vorst, 

 hij slaapt daar, dan gaan we maar naar boven, en halen zijne vrouw weg." Hij 

 beval zijnen slaven: „Neemt die kist op schouder en brengt haar naar den Hemel." 



Zij gingen heen en namen de kist mee ; pas waren zij een eind op weg of 

 Sese nTaola ontwaakte; toen hij wakker was, riep hij z*y'ne vrouw en zeide: 



Schenk water in, dat ik mijn gezicht wasch, vrouwlief Lemo nTonda.'' 



Maar hij riep voor niets; wie zou het inschenken? Zijne vrouw was weg- 

 genomen. Toen zij werd ontvoerd, had zij een talisman op den navel van haren 

 man gelegd, om de plaats van een kameraad bij hem te vervullen; die talisman 

 bad bewustzijn. Sese nTaola riep op nienw. 



„Ik wil mijne oogen uitwasschen, dat ze helder worden en ik kan zien 

 wat er om mij heen is " 



De Talisman antwoordde: 



„Spreek niet meer van uwe vrouw, zij is weggeroofd. 



Dat ge 't goed moogt weten, door den Vorst der Hemelbewoners. 



Hier is water in overvloed, wasch uw gezicht, Sese nTaola." 



