57 



Na gepruimd te hebben, zeide hij weer: 



„Gij moet weten dat ik nu ga slapen. 



Dat ge het goed moogt weten, twee maanden bepaal ik vooraf." 



Hij legde zich neder en viel in slaap: terwijl hij sliep, maakte zich de 

 Vorst van het Oosten op; hij had het bericht gehoord dat Sese nTaola met Lemo 

 nTonda gehuwd was en zeide dat dit niet te pas kwam; hij zelf wilde haar 

 trouwen. Hij maakte aanstalten om te gaan koppensnellen, de voorteekenen waren 

 goed, de vogelgeluiden gunstig, hij brak voor goed op en trok uit met wel een 

 duizend makkers. Wat Sese nTaola betreft, die deed maar niets dan slapen; 

 daar kwamen de aanvallers aan, ééne maaud was al om, eene halve maand was 

 nog over, toen de Vorst van het Oosten aankwam Zijne vrouw trachtte hem te 

 wekken: 



„Sese nTaola sta op, er zijn menschen gekomen. 



Dat gij het goed weet, hier komen vijanden aan." 



Hij werd in 't geheel niet wakker; de aanvallers kwamen tot onder aan 

 de trap en zeiden: 



„Spring naar beneden, Sese nTaola, hier zijn wij, vreemdelingen". 



Maar hij werd volstrekt niet wakker, zoodat zijne vrouw boos werd en zeide: 



(rij wilt maar niets dan slapen" enz. 



He Vorst van 't Oosten riep op nieuw: 



(bl. 20) „Spring naar beneden, wind Sese nTaola". 



Maar daar hij niet wakker werd, kroop Lemo nTonda weer in hare kist; 

 de Vorst van 't Oosten kwam boven, zag Sese nTaola en zeide : O, hij slaapt 

 vast!" Hij beval zijne' volgelingen de kist waar Lemo nTonda in zat, mee te nemen. 

 Zij namen haar op en gingen er mee heen, er werd zelfs niet gevochten of belegerd. 

 Zij brachten Lemo nTonda naar het Oosten en waren pas goed op weg en nog 

 niet gekomen aan het eind, toen Sese nTaola wakker werd. 



„Schenk water in, dat ik mijn gezicht wassche, vrouwlief Lemo nTonda." 



De Amulet die tusscheu (zijn broek en) zijn navel was ingestoken ant- 

 woordde : 



„Spreek maar niet meer van uwe vrouw, die hebben zij mee genomen. 



Daar is het noodige water door Lemo nTonda neergezet". 



Daarop tastte hij naar het water, de randen zijner oogleden waren vast- 

 gekleefd van de slapers en zaten aan elkaar vast. Na zijn gezicht te hebben ge- 

 wasschen, zeide Sese nTaola : 



„Het is moeilijk en lastig", euz. 



(Verder het gesprek van den Windvorst met zijne Vrouw, het roepen van 

 den Wind die hem naar Sese nTaola brengt). 



Toen hij aldus was ingelicht, gingen de beide zwagers op den wind zitten 

 en werden naar het Oosten gebracht. De Windvorst zeide : 



„'t Is ongeoorloofd schande op ons te laten, laat ons dan als mannen vervolgen." 



