76 



Misschien een zeerooversschip, op onzen voorsteven, op onze voorplecht gericht. 

 Kijk door den kijker, dan zal het te zien zijn of het een zeerooversschip 



is." 



Soengko nTada antwoordde : 



„Ik heb 't al door den kijker gezien, het is werkelijk een rooversschip." 



Sese nTaola: 



„Als het een zeerooversschip is, richt er dan den steven heen." 



Lemo nTonda antwoordde : 



„Ik ben zeer bevreesd voor dat vechten op zee." 



Sese nTaola antwoordde: 



„Wees niet bevreesd, ik ga mij ook in den strijd begeven. 



Als ik maar eerst met mijn schip de zeeroovers heb aangevaren" 



(bl. 52). (Verder gaat het verhaal voort, in ongeveer dezelfde bewoor- 

 dingen als op bl. 50 en 51 de ontmoeting met Ligi nToja te vertellen, die geheel 

 gelijk is aan die met To Karö Oedja). 



(bl. 53). Het schip snelde voort en liet de dooden achter, wij laten ze 

 maar op de zee drijven. Nu hoorde Bangkarondo het bericht der nadering van 

 vSese nTaolo en zeide: Ja, dat is een booswicht, Lemo nTonda tot vrouw te ne- 

 men, ik zal zijn schip nemen, ik hoor daar zijne trommen. Hij had gehoord dat 

 zijne bloedverwanten gestorven waren, gedood door vSese nTaola. Hij wilde hem 

 in den weg treden ; men stampte rijst tot proviand ; 3000 man rustten zich uit en 

 toen zij alles in orde hadden gebracht, schoven zij de prauwen in zee, toen zij vlot waren, 

 gingen zij om het hardst; sommigen zeilden, sommigen roeiden met lange riemen, 

 anderen schepten. Zij waren nog vrij ver, toen Soengko nTada hen zag en zeide : 



„Wat komt daar aan, enz." 



(Het verhaal loopt nu verder door als bij de vorige ontmoetingen ; tbans 

 sneuvelen aan de zijde van Sese nTaola slechts 20 man. De volgende ontmoeting 

 is met Sandopo Dada, waarbij er 10 man van S. T. sneuvelen, de daarop volgende 

 met Mobangka Toë. Verder bl. 56 r. 9. aldus) : 



Men brandde op elkaar los op zee. Zij knalden er op, dat de lieden uit 

 elkaar spatten ; de prauwen waren niet meer te zien. daar zij geheel in rook wa- 

 ren gehuld. Zij waren door de gansche prauwenmacht omringd; hobbeldebobbel 

 ging het op het zee-oppervlak, alsof de zee was omgeroerd ; zij waren aan elkaar 

 gewaagd; zij trokken hunne ondoordringbare harnassen aan en er sneuvelden 

 geene lieden van Sese nTaola meer. Na geruimen tijd werd Sese nTaola wakker 

 en Lemo nTonda zeide: 



„Gïj wilt alleen maar slapen, enz." 



Sese nTaola antwoordde : 



„Het was niet mijn doel te slapen, ik ben in de leer geweest bij mijn 

 grootvader. 



Dat ge het wel moogt weten, ik heb mijne studie voltooid. 



