82 



„Wat voor lieden zijt gij ?" Sese nTaola antwoordde : 



„Gij moet het wel weten, wij zijn geen vijanden. 



Gij moet het goed weten, gij hebt mij vroeger gedood." 



Nauwelijks hadden zij het gehoord of zij begrepen het: 



„O, het is onze heer, voor wien wij vroeger een boom hebben omgehakt, 

 een berg en een steen hebben ondergraven; hij is het!" 



De Windvorst antwoordde : 



„Dat gij zijn naam moogt weten, het is Sese nTaola." 



Zij wisten het nu en keerden naar het dorp terug. De lieden kwamen 

 allen uit hunne huizen, zij trokken elkaar mee om de vreemdelingen te gaan zien ; 

 na elkaar lang te hebben meegetrokken, kwamen zij aan de zee. Ta Datoe en 

 Indo i Datoe waren nu overtuigd en zeiden: „O, het is onze zoon van vroeger, 

 (bl. 65) laat ons gaan, ik verlang naar hem." Zij gingen heen, kwamen aan 

 het zeestrand hun zoon tegemoet snellen; het heele dorp was aan den riviermond ; 

 de lieden op het schip waren er nog niet afgekomen ; zij spraken met hen aan 

 de aanlegplaats, aldus: 



„Ik verlang zéér naar u, kom toch van boord, mijn zoon." 



Sese nTaola antwoordde : 



„Ik kom er niet af, daar kunt gij boos om worden. Ik ben aan u blijven 

 denken, moeder en vader, daarom ben ik hier gekomen." 



Ta Datoe antwoordde : 



„Wees niet boos, ik zal u slaven geven, als verzoeningsgeschenk." 



Sese nTaola antwoordde : 



„Gij hebt het te erg gemaakt, driemaal ben ik dood geweest." 



Ta Datoe antwoordde: 



„Gij hebt gelijk, mijn zoon, wij hebben u werkelijk gedood. Ik geef een 

 geheel dorp om het weer goed te maken, mijn jongen." 



Sese nTaola antwoordde: 



,,Neen, dat wil ik niet, ik heb hier al zeer veel lieden. 



Ik ben hier gekomen uit verlangen, weet dat wel" (bis). 



Ta Datoe antwoordde: 



„Spreek niet zoo, mijn jongen, ik vergoed u dat met een heel dorp." 



Sese nTaola antwoordde: 



„Hoe zal ik het nog zeggen, maar gij hebt u bar gedragen." 



Ta Datoe antwoordde: 



„Mijn jongen, kom van boord, gij en uw zwager." 



Sese nTaola antwoordde: 



„Ik wil nog niet van boord komen, ik blijf bij mijn zwager. 



Eerst als ik ben tevreden gesteld kom ik van boord." 



Ta Datoe antwoordde: 



„Komt gij beiden er dan te zamen af." 



