83 



(bl. 66). „ Eerst als er een gouden draagstoel is, kom ik aan land. 



Eerst als Gij dien draagstoel geeft, komen wij van boord." 



Ta Datoe antwoordde: 



„Zij zijn juist naar boven om hem te halen, wacht maar, het verdriete u 



niet." 



Sese nTaola: 



„Het moeten twee draagstoelen zijn, weet dat wel." 



Na eenigen tijd zeide Ta Datoe : 



„Hier zijn de draagstoelen al gekomeD, kom nu voor den dag, mijn jongen." 



Sese nTaola zeide: 



„Ga een beetje vooruit, Schip, dat wij dicht aan land komen. 



Moeder, bestrooi ons met goud, voor onze komst aan land. 



Moeder, wij komen van boord, bestrooi ons met goud." 



Zij werden met goud bestrooid bij hunne komst aan land; kletterdeklet- 

 ter werd het goud gestrooid. Sese nTaola zeide : 



„Draagt ons naar boven in de draagstoelen. 



Laat ons in de draagstoelen gaan zitten en naar boven gebracht worden. 



Eerst wil ik afscheid nemen van mijn schip. 



Schip Koperhuid, wij nemen afscheid van elkaar. 



Ga gij sael naar uwe plaats, ik ga naar het bovenland." 



Het schip verwijderde zich uit het gezicht, het ging naar het binnenste der 

 zee, bij den Opper-Zeegeest. 



„Moeder, begeef u op weg, wij breken op. 



Wij gaan allen naar boven, wij gaan naar huis." 



Zijne ouders gingen vooruit naar boven ; toen zij aan de trap gekomen 

 waren, zeide Sese nTaola: 



„Gij hebt schuld, bestrooit ons dus weer met goud." 



De Ouders: „Bestrooit hen met goud, dat onze schuld worde weggenomen." 



Rletterdekletter werd het goud gestrooid, dat het over den grond ver- 

 spreid raakte. Eu Lemo nTonda en Gili mPinabetoe'e waren al hoog zwanger en 

 zouden spoedig baren. 



„Spreid eene matras uit, maak het daar in orde. 



Spreid ze vlak uit, maak dat het goed klaar is. 



Een zevenvoudige rand van gouddraad heeft de matras van vader. 



Geef die aan ons, dat ge 't wel moogt weten. 



Geef die aan uwe schoondochter Lemo nTonda, om haar te doen zitten." 



(bl. 67) Zij gaf haar die, als geschenk om haar te doen zitten en zeide: 



„Lemo nTonda, mijne schoondochter, kom daar zitten." 



Zij ging op de matras zitten. 



„Laat uw zwager de Windvorst daar ginds gaan zitten." 



Hier zijn wij gezeten, waar is onze sirih?" 



