91 



„Wij zijn gereed, mijn "jongen, maar den weg weet ik niet." 



„Indien Gij den weg zoekt, dien weet ik wel. 



Als de goede dag is gekomen, maak u dan gereed, moeder." 



Toen de vertrekdag was gekomen, zeide hij : 



„Wij zijn klaar met de toebereidselen, alleen nog maar voor het vervoer- 

 middel moet gezorgd worden. 



Moeder, dat Gij het moogt weten, wij gaan per Regenboog." 



De tengko gaf geluid; Tanda Eo beluisterde zijn geluid en zeide: 



„De tengko daarginds zegt mij, dat ik per Regenboog moet gaan." 



Men maakte zich reisvaardig ; toen men gereed was, riep hij het vervoer- 

 middel. 



„Regenboog, kom vlug, gij, die in de lucht hangt. 



Den Regenboog hebben wij tot vervoermiddel, aan den bliksem houden wij 

 ons vast." 



Nu kwam de Regenboog werkelijk tot onder aan de trap; Tanda Eo met 

 zijn neef en zijne ouders en allen die hem naar zijne vrouw gingen geleiden, be- 

 stegen hem. 



„Slaat de trommen, slaat de bekkens, 



Schiet ook de geweren af, ten teeken van den huwelijksoptocht. 



Dat het gehoord worde door de naburige dorpen, ten teeken dat er vorste- 

 lijke personen aankomen." 



In ééne vaart nam de Regenboog hen mede; daar kwam hun eenvallende 

 ster in den weg, een dienaar van Taranda, (Tanda Eo) zeide : 



„Wat is dat daar in de hoogte, dat ons in den weg treedt? 



Op bevel van Taranda worden wij tegenhouden. 



Moeder Lemo nTonda, wil hem zijn loon geven." 



Zijne moeder weigerde niet; zij schepte goud op met een kom en kletter- 

 dekletter strooide zij het uit; de vallende Ster hield op met (aan den Regenboog 

 te) knabbelen en veilig was hunne reis naar boven." 



„Slaat de trommen, slaat de bekkens. 



(bl. 76) Dat het gehoord worde, enz." 



Sedert de vallende Ster aan den Regenboog beet, was hunne reis niet 

 voorspoedig ; nu was hij weder veilig, totdat Tanda Eo op nieuw zeide : 



„Daar is er weer een, die ons op weg tegenhoudt." 



De Regenboog schudde en schokte weer, op nieuw door een andere vallende 

 Ster gebeten. 



„Moeder Lemo nTonda, wil hem spoedig zijn loon geven." 



Zij strooide op nieuw eene kom vol goud uit, kletterdekletter ; toen hield 

 hij op. 



„Slaat de trommen, enz." 



De weg was nu weer veilig; tot zeveDruaal toe trad een valleiide Ster hun 



