92 



n den weg, op dezelfde wijze : toen zij zevenmaal waren tegengehouden, trad hun 

 niets meer in den weg en kwamen zij regelrecht aan de woonplaats van Taranda 

 en hare Grootmoeder. Zij gingen naar de lobo en zetten zich daar neer. De 

 Grootmoeder van Taranda zeide: „Dat is een heele drukte voor ons door zoovele 

 menschen bezocht te worden ; laat er eenigen komen om hun sirih te brengen. 



Toen stonden op Sese nDoliadapi, Sese mPantawa, Sese ngKoedoe, Sese 

 ngKoeni, Sese ngKoeja, Sese ngKoeranga en ten zevende Taranda en gingen naar 

 de lobo om den gasten sirih aan te bieden. 



„Taranda, geef gij orders om de sirih te gaan aanbieden. 



Gij, Sese nDoliadapi, gij weet hoe het behoort. 



Gij zijt op de hoogte, ga gij de sirih brengen." 



Zij maakten de sirih gereed en gingen met haar vijven de vorstelijke 

 personen met sirih verwelkomen. Taranda was verlegen om te gaan; Seseng Koedoe 

 bleef bij hare meesteres. 



Toen den gasten sirih was aangeboden, zeiden Sese nTaola en Lemo nTanda : 



„Gij, die ons sirih aanbiedt, wilt ons als uwe gasten beschouwen. 



Nadat zij sirih hadden gepruimd, vroeg Sese nDoliadapi verlof om heen 

 te gaan en zeide: 



„Gij moet weten, dat wij verlof vragen om heen te gaan". 



Zij gingen met haar vijven terug en brachten de boodschap : 



„Gij moet weten, dat de lieden daarginds gasten zijn. 



Zij hebben ons gezegd, dat zij als gasten wenschten ontvangen te worden. 



(bl. 77) Als zij moeten onthaald worden, wil dan daartoe bevelen geven." 



Zij gaf de noodige bevelen ; tegen den avond werd hun hun maal gebracht 

 om te eten en daarna werd hun sirih aangeboden. 



„Hier heb ik 't al gereed gemaakt, het eten moet nog slechts gebracht worden. 



Gij, Sese nDoliadapi, gij hebt er verstand van. 



Ga gij mede om te zorgen voor het eten." 



Zij beval nog eenige slaven het eten aan te dragen ; daarna zeide zij : 



„Hier is het eten gekomen ; jongens, brengt het op. 



Er zijn vorstelijke personen gekomen, hier, op koperen schalen met voeten." 



Toen het opgebracht was, werd elk zijn deel voorgezet. 



„Aan ieder is zijn deel gegeven, laat ons nu gaan eten. 



Wij zijn klaar met eten, neem de schalen af. 



De schalen zijn al afgenomen, de sirih is nog niet rondgedeeld." 



Zij namen de sirih aan en deelden die aan ieder rond. 



„Wij hebben de sirih al gegeven, nu gaan wij maar heen." 



„Ja, gaat maar heen, keert maar naar huis terug." 



Na het eten en het sirihpruimen zaten zij bijeen in de lobo en zeide Mo- 

 tanda Eo : 



„Moeder en Vader, laat ik spoedig gebracht worden." 



