99 



van het strand verflensten ; zelfs hunne schepen werden warm ; bijna verbrandden 

 zij zelf. 



(bl. 84). „Geef u over, Tanda Eo, hier zijn wij, zeeroovers. 



Tanda Eo antwoordde: 



„Een zoon van Sese nTaola mag zich niet overgeven. 



Ik mag mij niet overgeven, juist aanvallen is mijn plan. 



Doet de enterdreggen haken in den voorsteven van het schip." 



Zij wierpen de enterdreggen uit en deden ze van weerszijden in eikaars 

 voorstevens haken. Zij schoten en al de krijgsmakkers van Tanda Eo en Tanda 

 Woeja sneuvelden, beide neven streden met de kris tegen den Anakoda van 

 Ternate, die een harnas van vuur aan had. Tanda Eo en Tanda Woeja trokken 

 harnassen van water aan ; zij voelden het vuur niet, het flikkerde nog maar slechts 

 een weinig. Toen zij vermoeid werden, gelastte Matia Eo den Hemel-Haan jonge 

 kokosnoten aan zijne sporen te slaan ; zij nam hem mee in haren hoed, daalde 

 neder, zag op hare broeders neer en bemerkte dat zij het niet meer konden uithouden. 



Toen Tanda Eo het kokoswater had gedronken, kwam hij weder bij en 

 streed opnieuw met de kris tegen den Anakoda van Ternate; geen enkele steek 

 raakte; zoo hevig kookte hun bloed, dat zij het niet meer konden uithouden. 

 Toen het eenigen tijd zoo had voortgeduurd (zeide Matia Eo): 



„Uw levensgeest heb ik al opgeborgen, hier in een amulet. 



Steek maar naar zijne schim, broeder Tanda Eo. 



Zijn levensgeest is opgeborgen, steek maar naar zijne schim." 



Daarop keerde Matia Eo terug. De Anakoda van Ternate sneuvelde. 

 Tanda Eo bracht zijne makkers weer in het leven terug ; hij keerde terug naar 

 de aanlegplaats van zijn vader, liet het schip achter en allen gingen aan land. 

 Hij ging het buis van zijn vader binnen; het schip ging heen en keerde terug 

 naar zijn vroegere plaats. Hij bleef den nacht bij zij o vader over; toen ging hij 

 naar zijne vrouw, slechts voor twee nachten ; zijn ceef liet hij te huis. Toen hij 

 heenging, zeide hij tot zijne vrouw : 



„Denk er geen kwaad van, dat ik niet thuis blijf." 



Taranda antwoordde ; 



„Gij bedriegt mij, dat zie ik aan uwe houding." 



Tanda Eo antwoordde: 



„Uw man Tanda Eo bedriegt u niet." 



Tarandft antwoordde: 



„Hoe zoudt ge mij niet bedriegen, uw gedrag is geheel veranderd," 



Tanda Eo antwoordde : 



„Weineen, het is niet veranderd ; het is zooals dat van alle mannen." 



Hij ging weder naar Matia Eo; daar gekomen, zeide hij: 



„Wat ik vroeger al eens gezegd heb, dat ben ik nu nog voorneineus." 



(bl. 85). Zijn Grootvader antwoordde: 



