112 



de woorden adi adi sakurio is mij het laatste verklaard als to'o hamoa ri tana 

 ngkaloe-loe, „naam van een geest op het Hangende Land", een luchtgeest dus. 

 Adi is id. met Mal., Jav., Mak., Boeg., Soend., Bat. adji, Bis. hadji, Sang. 

 adi, Lamp. adi-adi (Tijdschr. Bat. Gen. XVII, 574) „tooverspreuk"; daar dit woord 

 door de Mohammedanen in Indonesië gebruikt wordt om 't Koran-recitecren mee 

 aan te duiden, is het in 't strand-Bare'e uit het Boegineesch nog eens in den vorm 

 mangadji opgenomen. Bij het moadi doet men de oogen dicht en als men ze een 

 oogenblik daarna weer opendoet, staat het gewenschte reeds klaar. Dit sluiten 

 der oogen is ook gebruikelijk bij de , , priesteressen", die hare tanoana laten op- 

 stijgen, om die van een zieke te gaan halen. Waarschijnlijk is dus het sluiten 

 der oogen een bewijs, dat men zich oorspronkelijk voorstelde het gewenschte bij de 

 lamoa's daarboven te gaan halen. 



BI. 12. 



Nia in het 4e couplet is uit Boeg. (Mal., Ar.) nia' overgenomen; voor „plan, 

 voornemen" heeft het Bare'e panto'o ndaja, tuntu ndaja, „inspraak des harten", of 

 au kupomata-matai, au kupomaimata, „'t geen ik mij voorstel". 



Ue ntji papa in het 12 de couplet, „het water van vader"; hierin is ntji een 

 genasaleerde vorm van si, dat veel minder vaak dan i, en doorgaans in de „casus 

 obliqui" gebruikt, hoewel men 't ook in den nominatief hoort. Ue ntji papa is 

 beleefder dan ue i mpapa; nog hooger is siri papa, ntjiri papa, waarschijnlijk een 

 locatief, si ri papa, gelijkwaardig met anu ri papa, „'t geen bij vader is, van vader." 



BI. 13. 



Ie couplet, gegesimo kaku, voor gegesikakumo „wrijf mij"; in proza hoort 

 men ook wel -mo tusschen -ka en het woord, waaraan dit gehecht is, maar in 't 

 algemeen is -ka onscheidbaar. Zooals men ziet aan dit voorbeeld, wordt -ka ook 

 gehecht aan vormen die reeds van 't achtervoegsel -si zijn voorzien. 



2e couplet „kom nu tegenover mij zitten en kam mijn haar." Als zij hun haar 

 kammen of laten kammen, werpen de Toradja's het gewoonlijk naar voren, zoo- 

 dat het voor hun gezicht hangt. 



pala-pala, een der zéér weinige zelfst. n. woorden in het Bare'e, die een 

 herhaalden vorm hebben. In 't algemeen kan men substantieven niet herhalen ; op 

 enkele klanknabootsingen na, die geen echte herhalingen zijn, hoort men in het Bare'e 

 nimmer herhaalde substantieven. Op eene vraag naar den weg krijgt men wel 

 eens ten antwoord: „koro-koronja", of „buju-bujunja" of „djaja-diajanja", maar dit 

 zijn verkortingen voor koronja, koronja, „de rivier, de rivier", d. i. „altoos naar 

 de rivier", of ,steeds naar den berg", „aldoor maar het pad." Van pala-pala is 

 geen niet-herhaalde vorm bekend ; daar dit woord ook in 't Mal., Mak., Tag., Bis. 

 Malag., Bat. een herhaalden vorm heeft (para-para, enz.), kan men gerust aanne- 

 men dat het dien in 't Bar. ook altijd heeft gehad. De vorm is onregelmatig, 

 de typische klank der Ie v. d. Tuuksche wet verdwijnt doorgaans in 't Bare'e; 

 voorbeelden, waarin zij r en g is, zijn ook aan te wijzen, doch van 1 is mij geen 



