V 



Voorbericht. 



Niet dan na vele wederwaardigheden is de thans aangeboden uitgave van de 

 Pëpakem Tjérbon tot stand gekomen. 



In de Directievergadering van het Bataviaasch Genootschap van Kunstenen 

 Wetenschappen van 3 April 1894 legde Dr. Brandes eene nota over, waarin hij 

 de aandacht vestigde op het »Wetboek van Cheribon", in 1850 gedeeltelijk uit- 

 gegeven in het derde deel van het tijdschrift »Het Regt in Nederlandsch Indië". 

 Naar aanleiding van deze nota werd nog in diezelfde vergadering besloten »de 

 Pëpakëni (d. w. z. den Hollandsehen tekst daarvan) in zijn geheel in het Tijd- 

 schrift op te nemen", en den Resident van Cheribon te verzoeken om een onderzoek 

 te willen instellen, of er misschien bij de afstammelingen der Cheribonsche Sultans 

 of van hunne toemCnggoengs en djaksa's nog oude wetboeken dan wel rechtskundige 

 primbons gevonden werden (Not. Bat. Gen. XXXII, 1894, p. 47 — 56). 



De kort daarop door genoemden Resident gezonden fragmenten van oude 

 wetboeken waren, blijkens eene mededeeling van Dr. Brandes, van weinig belang 

 (Not. XXXll, 1894, p. 60—07). 



Doch in 't volgende jaar, 1895, kwam Dr. Brandes door bemiddeling van 

 den Heer H. A. de Nooi.r, destijds adjunct-inspecteur bij het Inlandsen Onderwijs, 

 in het bezit van den, in het oud-archief alhier ontbrekenden, Javaanschen tekst 

 van de Pëpakem, zoodat hij thans het voorstel kon doen om naast den Hollandschen, 

 ook dezen te publiceeren, waartoe besloten werd (Not. XXXIII, 1895, p. 20). 



Was dus reeds in Februari 1895 tot de uitgave van het Tjeribonsch Wetboek, 

 in Hollandschen èn Javaanschen tekst, besloten, gedurende een gansche reeks van jaren 

 werd door allerlei omstandigheden — het handschrift is zelfs eenigen tijd zoek geweest— 

 de uitvoering van dit besluit belemmerd en vertraagd. Men zie Not. XXXIII, 18'. »-">. 

 p. 04. Not. XXXVII. 1899, p. 145. 159 en 100 en Not. XXXVIII, 1900, p. 114. 



En toen eindelijk met het drukken een aanvang was gemaakt, toen volgde 

 kort daarop Dr. Brandes' benoeming tot President van de Commissie voor oud- 

 heidkundig onderzoek op Java en Madoera, waardoor zijn werkkring zóó aanzienlijk 

 werd uitgebreid, dat hij, ook in verband met de nu herhaaldelijk gevorderde reizen 

 over Java, geen gelegenheid vond de uitgave van de Pëpakem verder te leiden. 



't Was om die reden, dat mij werd opgedragen het nauwelijks aangevangen 

 werk voort te zetten en te voltooien. 



Waar ik die opdracht heb aanvaard, wensch ik met nadruk er op te wijzen, 

 dat ze, blijkens de in de Notulen van 1899, p. 100 gegeven omschrijving, niet meer 

 omvatte dau »de Pëpakem te publiceeren, namelijk den Javaanschen en den Hol- 

 landschen tekst naast elkander (te doen drukken) en daaraan toe te voegen 

 register (van de technische termen)". 



