166 



No. 19. Ki Sikëp, ki Doerniti, ki Dënda, ki Samaja, ki Wisaja. 



R o n <l o n o e r i p d e n i n g p a n g e. 



No. 20. Sang Poelakarti, sang Ganggarangan poetih, ui Brainani. Doe- 

 ratraaka Banaspati. 



Hina s a in b o e t a n. 



Over de herkomst vau 't verhaal werd reeds gesproken. 



De naam Poelakarti zou uit palakarta = S. prakrta = » afgedaan" verbasterd 

 kunnen zijn (cf. boven p. 1: djaksa hang amalakarta) ; of misschien uit poelakreli '! 



Ganggarangan rr S. nakoela — ichneumon. Zie ook Jonker art. 241. 



Bramani is S. brdhmani r= de brahmanen-vrouw, bekend uit de Indische fabel. 



Een vogel [doeraimaka] banaspati is mij niet bekend. Wel duidt banaspati, 

 eigenlijk woudreus, heer des wouds. een soort van booze geesten aan. 



Hoezeer ook deze, » uitbeeldingen" tal van vragen uitlokken, in de overtuiging 

 dat de voor een degelijke beantwoording noodzakelijke kennis ons ontbreekt, zien 

 wij ons genoodzaakt van een nadere bespreking af te zien. 



HOOFDSTUK II (p. 85—114). E enige uitbeeldingen van 

 Processen, na de w ij z e van K o n t a r a-M a n a w a. 



Noch de Javaansche. noch de Hollandsche titel is juist. Dit hoofdstuk toch 

 bevat eenvoudig een uittreksel uit [eene redactie van] het wetboek Kontara-Manawa. 

 waarin eenige verhalen (uitbeeldingen, » gelijkenissen"), iu den trant van No. 20 

 der boven besproken reeks, zijn opgenomen. 



Over de oud-Javaansche Koetara-Manawa, de beteekenis van den naam enz. 

 vergelijke men de inleiding van Jonkee op het door hem uitgegeven oud-Javaansche 

 wetboek, waar tevens wordt aangetoond dat reeds die oud-Javaansche Koetara- 

 Manawa — evenals trouwens alle nog bestaande Javaansche en Balineesche wetboeken — 

 een compilatie is. De voor dit uittreksel gebruikte redactie is dat nog in veel 

 sterker mate. 



Het door Prof. Vkeede (Catal. p. 384) beschreven Leidsche Handschrift 

 behoort blijkbaar tot een andere redactie dan die waaraan het Tjeribonsche uittreksel 

 werd ontleend. Belangwekkend zou waarschijnlijk eene vergelijking met de te 

 Londen aanwezige Kontara-Manawa-handschrifteu zijn. doch van die collectie 

 bestaat nog steeds geen catalogus, slechts een inventaris (Bijdr. Kon. Inst. II, 1854, 

 p. 330; zie de nummers 12277, 12321 en 12336). 



Sommige artikelen worden besloten met de zinsnede : poenika (of mang- 

 kanaj lir ing (of krama ning) manatva, waardoor deze dus als direct aan een Indische 

 of oud-Javaansche Koetara-Manawa ontleend worden gewaarmerkt. Ook in 



o 



