169 



Pag. 90 al. 6. Onder water iemand een wond toebrengen. Cf. J. art. 59 en 

 60. Over de drie categorieën van wonden zie boven pag. 60. 

 Pag. 91 al. 1. Misbruik maken van iemands naam. 

 al. 2. Vuilnis branden bij de huizen. 



al. 3. Roovers (ketjoe's). thans tot de doodstraf verwezen, 

 al. 4. Niet-kennisgeving van een gevonden lijk. ('f. .1. tiü en 07. Dit is 

 njidëm pramanëm (S. siddham pramanam). Zie boven p. 3, et'. J. aant. bij art. i>«>. 

 al. 5. Straatroof buiten de hoofdplaats (ambegal). Zie pag. 63 en p. 32. 

 al. 6. Straatroof binnen de hoofdplaats (ambapang). Zie pag. 63. 

 N. H. Deze zes artikelen op pag. 91 zijn of nieuw ingevoegd, of de strai 

 is verscherpt, bv. van boete tot geeseling en van geeseling tot doodstraf. 



al. 7. Een vrouw manen om betaling van schuld, anders dan ter behoor- 

 lijke plaats. Kan gerekend worden tot strisatijgrahana. 



al. S en pag. 92 al. 1. Twee gevallen van strïsarngrahana, overspel. 

 Sanggraha lokika en sanggraha. Ook hier weer verwarring van strïsarn- 

 grahana met satugraha. Of. ,J. art, 247 en 250. "t Eerste geval wordt gevonden 

 in Mauavadharmacastra VIII 356. Zie pag. 33, 68, 70 en 108—109. De straf op 

 't laatstgenoemde vergrijp is veel zachter dan bij Jonker. Cf. Vreede, Catal. pag. 338. 

 Pag. 92 al. 2. Een dochter uithuwelijken zonder voorkennis van 't kampoeng- 

 lioofd. Baoed tjampoer anili baken tingal. ('f. -J. art. 191. Zie 

 boven pag. 33. 



al. 3. Een dief herbergen. Behoort tot de »astatjorah". ('f. .). art. 

 23 en zie boven pag. 05 sub »nisak(k)a". Daar is de straf veel zwaarder. 



al. 4 en •">. Over afbreken van de verloving na aanbieding of ontvangst 

 van het verlovingsgeschenk (lalamaraii). ( 'f. J. art. 18 en 111. A t i n g g al tata W o n 

 a s a t en a m o e d a n i w a n g a t o e w a a g a w e n a in ( m) a k a n d ë 1. 

 al. 6. Vernielen van waterleidingen. 

 al. 7. Vernielen van graven. Zie pag. 7(>. 



Pag. 93 al. 1. Een tevoren geuite bedreiging als aanwijzing (bewijs) in geval 

 van doodslag of verwonding. Dit is dus een lokika-bewijs, zie pag. 13."). 



al. 2. Iemand, beschuldigd zijn kris te hebben getrokken, bekent slechts 

 zijn wapen naar achteren geschoven te hebben: getuigen ontbreken. Deze halve 

 bekentenis wordt een tidarsa-lokika-bewijs genoemd, ('f. pag. 87 — 88 met de aant. 

 al. 3. Verhaal 23. Verhaal van den boom. den man, de piek. den bok. 

 het zonnescherm en de orkaan. Do era samba da. Een zeer bekend thema 

 is hier verwerkt: het telkens aan een ander de schuld geven. Een dergelijk 

 verhaal in Amougsastra's Sërat Kantjil VII. 1 — lil."). Een andere lezing vindt men 

 in de Poestaka Radja Poerwa van Rangga Warsita II pag. 237. Zie voorts de literatuur 

 vermeld door Dr. Adriani, T. Bat, Oen. XL p. :;.">•"> en WA' p. 429. Doe ra 

 sambada komt ook voor in de sloka van verhaal 22. Ook met deze woorden is door 

 de Javanen gegoocheld. Men herinnere zich slechts (in verband met hun beteekenis). 



