173 



Uit 't begin blijkt hoe men de fabel toepaste op de verhouding van vorst. 

 minister en volk. 



Karlini werd op pag. 60 reeds aangetroffen. 



Sang Nirlja wordt hier evenzeer als in verhaal 22 (pag. 86) in een zeer 

 ongunstig licht gesteld. 



Pag. 112. Verhaal 25. Verhaal van de mier en den olifant. 



Deze fabel wordt o. a. gevonden in de Maleische Hikajat Pelandoek djinaka, 

 ed. Klixkeut 1885. p. 76—88 (cf. Brandes in Tijdsein-. Bat. Gen. XXX VII pag. 

 63, no. 10), en in de Tapël Adam of Aubija, pag. 149, waarop ook door Dr. 

 Brandes bereids gewezen werd. Ook in de Üjoegoel-Moeda ontbreekt ze niet. 



Pag. 112. Verhaal 26. Verhaal van den olifant en de garnaal. 

 Deze fabel herinnert aan die van de kidang en de otter in Amongsas- 

 tra's Kantjil VII l — 105, cf. Viïeeoe. Oatal. pag. 341. 



Pag. 113. Verhaal 27. Verhaal van den hond en de kat. 



Wordt ook in de Tapël Adam of Anbija gevonden (p. 35). A n n i e r 

 Joekti is = anirjoekliarah op p. 20. 



De ter m en B j a w a r a, O e t a r a. B a w a n a (pawana), N j a t a en S a t m a t a 

 vindt men gedeeltelijk op p. 35 — 36. 



Pag. 113 al. 2 — 114. Deze vergelijkingen ter kenschetsing van de hoedanig- 

 heden der vrouw vindt men ook in de Djoegoel-Moeda. Hier zijn ze uit hun 

 verband gerukt. 



Pag. 114 al. 1. Diefstal van goederen, aan den koning toebehoorend. Cf. 

 J. art. 243 en 244, en zie boven p. 55. 



DE KOLOPHOON (pag. 115). 



Op p. 115 is afgedrukt de k o 1 o p h o o n, zooals die gevonden werd achter 

 den Javaanschen tekst, met groote, staande letters, doch met ecu andere hand dan 

 't voorafgaande geschreven. 



Hier volgt de vertaling, door Dr. Brandes daarvan gegeven in zijn artikel 

 »Eenige officieele stukken tot Tjërbon, naar aanleiding van het bijschrift hij de 

 Pëpakëm Tjërbon in Ms. Oriënt. Acad. Lugd. Bat. no. 1907". 



De vertaling luidt aldus : 



»Het ondervolgende brengt den tijd in herinnering van de vervaardiging van 

 het hier voorafgaande verdrag (wetboek). Toen men (in Tjërbon) had opge- 

 houden de dienaar te zijn van Mataram. (en) men (dus) zeil de rechtspraak in 

 handen nam, te dien tijde traden er voor het eerst sultans op, twee die elkanders broeder 



