20 1738—1739. 



„te loopen". De Regeering vond in die handelwijze van den kerkeraad „wel 

 „weeder stoffe ter betuyging onzer bevreemding en tot verscheyden speculatien 

 „van haar Eerw*. onstantvastige gevoelens," maar achtte 't toch onnoodig „daar- 

 omtrent eenige singuliere remarques te maken." 



Op den 25 at ? n Juli 1738 machtigde zij mitsdien den kerkeraad „de versie 

 „des ouden Testaments na het authographum [van Leydecker], bij de kerkenkas 

 „te vinden (*), onder het ooge van een der predikanten zelve accuraat en sorg- 

 „vuldig te laten copieeren en authoriseeren, zonder dat liet zelve besmult gerake 

 „ofte t' soek gebragt werde, omme daarvan in der tijd zodanigen gebruyk te 

 „kunnen maken, als vereyscht mogte werden, wanneer men desenthalven eens 

 „zal hebben verstaan het goedvinden dei» Edele hoog agtb. Ileeren Principalen". 



Langs particulieren weg was de Gouverneur-Generaal in het bezit gekomen 

 van een exemplaar van de Portugeesche vertaling van het O T., door Deensche 

 missionarissen van de Augsburgsche confessie in 1738 te Trankebar tot en met 

 het boek Esra uitgegeven, waartoe volgens informatie acht jaren te voren zoude 

 gediend hebben het bovenbedoelde autographum, zonder dat men wist, „door wien 

 „of op wat wijze het zelve uyt de kerkenkas geligt en haar toegesonden was'. 



„Nadat hier over onder de heeren leeden [van den Raad van Indië] ver- 

 „scheyde raisonnementen gevallen waren", besloten zij, mede op den 25 steR Juli 

 1738, het bewuste exemplaar aan den kerkeraad ten fine van onderzoek te doen 

 toekomen. 



* Herdruk van het plakaat van 28 Juli 1695 betreffende de overdracht van 

 vaste goederen. 



1739. 



Bij schrijven, gericht aan den Bataviaschen kerkeraad, dd. 23 Mei 1738, 

 verklaarden zes Deensche missionarissen te Trankebar, dat zij op last van wijlen 

 den Gouverneur-Generaal, D. van Cloon, sedert zes jaren met behulp van het 

 autographum begonnen waren met het drukken van eene Portugeesche vertaling 

 van het O. T, welk drukken gevorderd was tot het boek Esther. Tevens zonden 

 zij 48 exemplaren van het bereids gedrukte. 



De Regeering was met dit bericht niet weinig verlegen; want bij missive 

 van 28 December 1725 hadden Heeren XVII.n<?n pertinent gelast het autographum 

 in de kerkenkas te bewaren en in geen geval te laten drukken. Maar om „het 

 „eminent caracter van wylen den Gouv. Gen. v. Cloon niet te prostitueren en 

 „voor de wereld ten toon te stellen, als in desen ongequalificeerd gehandelt te 

 „hebben", besloot de Regeering den 30en Januari 1739 de zaak te laten rusten. 

 Zij gelaste tevens den Bat. kerkeraad de Trankebarsche editie, uitgegeven „door 

 „lieden van eene andere religie dan de gereformeerde professie", te revideeren, 



(*) In gevolge rasolutie van 23 December 1704 moest de secretaris van de Hooge Regee- 

 ring bewaren den sleutel van het kistje, waarin de manuscripten van Leydecker en Van der 

 Vokm opgeborgen waren. 



