in een modderbodem wortelen, welke bij vloed onder water loopt, doch bij eb 

 op de meeste plaatsen zichtbaar wordt. 



Alleen op zeer enkele plaatsen, waar de rizophorenstrook smal en de 

 oever niet al te modderig is, kan men aan wal komen. 



In de rizophorenbosschen huizen tallooze kalongs (vliegende honden), die 

 tegen zonsondergang in verschillende richtingen uitvliegen om voedsel te zoeken en 

 tegen den morgen terugkeeren. 



De lagunen strekken zich zoowel landinwaarts als langs de kust, alleen door 

 een zanderige kuststrook van de zee gescheiden, uit. 



Vandaar dat men aan de Zuidkust geland zijnde, lang niet overal het land 

 kan ingaan, doch slechts op die plaatsen die tusschen twee lagunen in gelegen zijn. 



De dorpen zijn achter de lagunen gelegen. Ankergrond is er aan de 

 Zuidkust wel te vinden, doch daar die kust slechts uiterst flauwe bochten heeft 

 en dus over hare geheele lengte volkomen aan de Zuid-Oostenwinden is bloot- 

 gesteld, is zij voor de vaart met zeilschepen gevaarlijk. Deze komen dan ook 

 niet Oostelijker dan Amauatoeng, zoodat aan de Zuidkust van Beloe de scheep- 

 vaart ten eenenmale ontbreekt, hetgeen te betreuren is, omdat er heel wat copra 

 te verschepen zou zijn, waarvoor thans geen afzet te vinden is, aangezien het 

 vervoer daarvan over land naar Atapoepoe aan de Noordkust te veel onkosten 

 met zich brengt. 



In het Noorden wordt Beloe door de Timorzee bespoeld. Deze wordt door 

 de bevolkiüg wegens haar meerdere kalmte tasi fettoh (van tasi = zee en fettoh = 

 vrouwlijk) genoemd. 



In den Oostmoesson is zij zeer rustig en kalm, in den Westmoesson kunnen 

 er wel hooge zeeën staan, doch zoo onstuimig als de tasi maneh in den Oost- 

 moesson is ze dan toch niet. 



De Noordkust vertoont meer uitstekende punten dan de Zuidkust, hoewel 

 ook hier diepe insnijdingen en scherpe bochten ontbreken. 



Van het Oosten naar het Westen treft men er de volgende kapen aan, t. w. 

 Aidila ten Westen van Atapoepoe in Djeniloe, Oitoenèh en Batoe Poetih in 

 Harneno, Toeah-Messèh in Beboki en Bastiaan of Fatoe Kolak ten Westen van 

 de rivier van Mena. 



Lagunen ontbreken er, doch men vindt er een tweetal kleine baaitjes, t. w. 

 die van Atapoepoe en Tolgorita ( = telok goerita = inktvischbaai), van welke 

 laatstgenoemde het grootste is. 



Handelsprauwen kunnen in beide een veilige ligplaats vinden, voor stcom- 

 schepen zijn ze te klein en is de ingang te moeilijk. 



De Noordkust is over het geheel bergachtig. Alleen in Beboki bij de 

 monding der Mena-rivier en bij Ponoe is het kustland over een eenigszins groote 

 breedte vlak, elders komt het bergland tot aan zee of is het door eene slechts 

 onbeduidende strook vlak land daarvan gescheiden. 



