8 



o. a. de namen Masin-Akaoet en Mena, het oostelijke Oitepas en Ainiba. Het 

 strekt zich uit in de landschappen Beboki en Harneno en is voor een groot deel 

 met gebangpalmen begroeid. 



Verder vindt men in deu uitersten Noordoosthoek van Fialaran, tusschen 

 de Talaoe-rivier, hare zijtak de Malibaka en diens zijtak de Ruesa eene mooie, 

 waterrijke vlakte, die verschillende namen draagt, doch gewoonlijk de vlakte 

 van Maoeboessa genoemd wordt. Zij is eigenlijk het begin van de vlakte die 

 zich op Portugeeseh gebied, aan de overzijde van de Malibaka, langs de Talaoe of 

 liever de Loës, over eene groote lengte uitstrekt onder den naam van Toeris- 

 kain. 



De bergen en heuvels zijn, waar ze niet met alang-alang en kajoepoetih- 

 boomen bedekt zijn, gewoonlijk kaal, d. w. z. alleen met alang-alang of gras 

 begroeid, dan wel met kreupelbosch en meerendeels niet zeer hooggaand geboomte 

 bedekt. 



Oerwouden zooals die op Sumatra worden aangetroffen, zijn er onbekend; 

 bosschen van mindere uitgestrektheid, waarin hooggaand hout voorkomt, zijn er 

 echter wel, zij 't ook niet in grooten getale te vinden. 



In de buurt van bronnen treft men dikwijls groepjes zwaar geboomte 

 aan. 



Ten slotte volgen hier nog eenige hoogtecijfers, die elders geen plaats 

 vonden of zullen vinden. 



Wéhor in Djeniloe, aan den grooten handelsweg van Atapoepoe 

 naar het zuiden 320 M. 



Foelan-monoe, eenkampongvanChineezen in Oemaklaran(Fialaran) 413 M. 



De Talaoe- rivier, waar de weg van Atapoepoe naar Foelan 

 monoe haar kruist 284 M 



Diezelfde rivier, waar de grens van Silawang en Portugeeseh 

 Timor haar ontmoet 264 M. 



Diezelfde rivier bij de Fatoe Lamientoti 246 M. 



Diezelfde rivier, waar ze de Malibaka in zich opneemt . . . 117 M. 



De kleine vlakte Laloe genaamd in Lassiolat ....;.. 723 M. 



De Fatoe-Tara, de waterscheiding tusschen Lahoeroes en "Weloeli 992 M. 



De kampong Wéloeli in Takakay 701 M. 



Zoba, de woonplaats van den hoofdradja van Maoekatar . . . 569 M. 



De hoogtecijfers zijn afkomstig van metingen door de Hollandsen Por- 

 tugeesche grenscommissie in 1898 verricht en van opnemingen geschied onder 

 leiding van den Hoofdingenieur Dr. R. D. M. Verbeek. 



Er is een tijd geweest, tusschen 1850 en 1875, dat men groote verwachtingen 

 van Midden Timor had, doordat men het rijk aan mineralen waande. 



Onderzoekingen van een Duitsch mineraloog Dr. Sommer hadden tot die 

 verwachtingen aanleiding gegeven. 



