11 



Eigenaardig- is het, dat ook op geologische gronden mag aangenomen worden, 

 dat daar vroeger een meer bestaan heeft. 



Ten Westen van de kloof krijgt de Talaoe den rechterzij tak, de Mota 

 Moroek, die hare bronnen op den Lekaan heeft en aan wier linkeroever Baoeho, 

 de woonplaats van den hoofdvorst v&n Fialaran is gelegen. Een eind verder, op 

 het grenspunt tusschen Fialaran, Balibo en Lamak-hitoe, neemt de Talaoe den 

 rechterzijtak Malibaka genaamd op. Dit is een breede stroom, die ontstaat uit de 

 vereeniging van de Mota Molis en de Maoetiloe. Eerstgenoemde komt onder 

 den naam Haliwèn uit het Portugeesche landschap Tahakay en stroomt door 

 Lamaknen, welk landschap ze in twee vrijwel gelijke deelen verdeelt. 



De Maoetiloe krijgt haar water gedeeltelijk uit Lamak-hitoe (Portugeesch- 

 Timor), gedeeltelijk van haren zijtak Pépies, die op den bergrug Boeloe-boeloe 

 op een hoogte van 1039 meter, op de grens der landschappen Lamaknen, Maoe- 

 katar en Lamak-hitoe (Portugeesch gebied) ontspringt en langs de grens van 

 laatstgenoemd rijkje met Zuid-Lamaknen loopt. 



De Malibaka vormt verder de grens tusschen Noord-Lamaknen, Makir. 

 Lamak-sanoeloe en Fialaran aan de eene en Lamak-hitoe aan de andere zijde. 



Niet ver van hare samenvloeiing met de Talaoe, krijgt de Malibaka nog 

 een linker zijtak, de Roesa of Siata, die uit de samenvloeiing van de Siata, de 

 Malisosèh en de Wé Mérah ontstaat, van welke de beide laatsten in Tahaky, de 

 eerstgenoemde in Fialaran ontspringt. 



De Siata krijgt niet ver van haar bronnen een rechterzijtakje, de Mota 

 Foet, dat over z'n geheele lengte langs de grens loopt tusschen Fialaran en Tahakay. 

 Nadat de Foet in de Siata gevallen is, vormt deze laatste de grens van Fialaran 

 met Tahakay, Lamaknen en Lamaksanoeloe. 



Na de vereeniging van Talaoe en Malibaka krijgt de rivier den naam 

 van Loës en stroomt dan verder door Portugeesch gebied, waar ze nog eenige 

 belangrijke zijtakken opneemt, 0111 daarna aan de Noordkust in zee te vallen. 



In Noordelijk Beloe noemen we verder nog de Mota Bikoe, een klein 

 riviertje, dat met zijn zijtak de Wé Bëdain en den zijtak daarvan, de Mota Asoe- 

 daat, een deel van de grens van Silawang met Portugeesch Timor (Kowa) vormt, 

 zoomede de bij Ponoeh in zee vallende rivier Okèn genaamd, wier bronnen te 

 Manoek méan en Koemoh gelegen zijn en die door het landschap Beboki stroomt, 

 — en eindelijk de Noil Makassar (noil = Timoreesch voor rivier) in haar benedenloop 

 ook wel naar de vlakte die ze daar doorloopt rivier van Ména, of naar de nieuwe 

 bedding die ze zich daar gegraven heelt noil féoe of mota foöen, d. i. nieuwe 

 rivier genoemd, die haar water van den berg Tamkesi en uit Insana krijgt. 



De voornaamste aan de Zuidkust uitmondende rivier is de Noil Benain ot Bëna- 

 nai. Zij ontstaat uit de vereeniging van de Noil Moetien (van noil = Timoreesch rivier 

 en moetien = wit) en de Mota Bain, waarvan de eerste bijna geheel door rai-dawan 

 d. i. Timoreeschen, — de laatste geheel door rai-tétoen, d. i.béloeneeschen grond loopt. 



