14 



het sterkst door In sommige streken heeft men jaren waarin men er gedurende 

 drie maanden bijna aanhoudend aan blootgesteld is. 



Behalve in het Zuiden van Reloe, kenmerkt de Oostmoesson zich door voort- 

 durende droogte. De Zuid-Oostenwind, die dan over het groote vasteland van 

 Australië komt gestreken, voert uit den aard der zaak slechts uiterst weinig 

 waterdamp aan, en dit weinige slaat voor het grootste gedeelte in de streken 

 aan de Zuidkust neer, als ware de wind niet in staat, dien last over het berg- 

 land van Reloe mede te nemen. Vandaar dat in het Noordelijke gedeelte van 

 Beloe gedurende den drogen tijd de regenbuien uiterst zeldzaam zijn, zoo zelfs 

 dat de meeste planten verdorren. Het aanzien van het land wordt dan ook in 

 dien tijd hoe langer zoo droger en dorder en is vooral in de maanden September 

 tot November alles behalve opwekkend. 



G-ras en alang-alang zijn dan verschroeid of verbrand, het struikgewas, de 

 heesters en vele boomen staan kaal of dor en verdroogd; andere hebben een onfrisch, 

 bestoven aanzien; de hoofdtinten van het landschap zijn dan grijs en roodbruin. 



Alleen de omgevingen van bronnen maken daarop een uitzondering, daar 

 blijven de planten groen en is de temperatuur koel. In Zuid-Beloe is de 

 regenval ook in den Oostmoesson betrekkelijk groot, zoo zelfs dat men daar 

 per jaar tweemaal kan zaaien en oogsten, terwijl men in Noord-Beloe in 

 sommige jaren nog niet genoeg regen krijgt, om één oogst behoorlijk tot rijpheid 

 te brengen. 



In de hooger gelegen streken van Midden-Beloe is de toestand op vele 

 plaatsen ook een weinig gunstiger dan in het Noorden, dank zij den zwaren dauw 

 en nevel, die zich daar 's nachts dikwijls vormen en die dan 's morgens langs de 

 rivierbeddingen als wolken zichtbaar zijn. 



Wanneer de Westmoesson eenmaal is ingevallen, wordt in een minimum 

 van tijd alles groen en frisch. Regeuwaarnemingen werden tot nu toe in Beloe 

 niet gedaan Op de meeste plaatsen zal de regenval echter wel niet veel van 

 dien te Timor Koepang verschillen, waar 's jaars gemiddeld 1563 m.M valt. 



Alleen komt het mij voor, dat die hoeveelheid aan de Noordkust o a. te 

 Atapoepoe lang niet wordt bereikt. 



De wind kan ook in den regentijd nu en dan zeer hevig zijn, doch lang- 

 durige periodes van aanhoudenden wind komen dan niet voor. Gedurende de 

 kentering die aan den Westmoesson voorafgaat, is de hemel wel dikwijls bewolkt, 

 doch gebeurt het slechts een zeer enkele keer dat die wolken zich in een regen- 

 bui ontlasten; gewoonlijk drijven zij voorbij, zonder aan het vurig verlangen der 

 Beloe neezen naar een verfrisschende bui gevolg te geven. 



De temperatuur is het hoogst in November en December, het koelst, vooral 

 gedurende de nachten, in Juni, Juli en Augustus 



In de eerstgenoemde maanden stijgt aan de Noordkust m. n. te Atapoepoe 

 de thermometer overdag in de schaduw gewoonlijk tot om en bij de 96°, 



