20 



De vier stammen (hoetoen rai-hat) vestigden zich in verschillende gedeelten 

 der vlakte. Drie ervan stonden ieder onder aanvoering van een opperhoofd, 

 de vierde stam had geen aanvoerder; de drie opperhoofden waren broeders. 

 Zij hadden van Malakka verschillende voorwerpen en goederen medegebracht, 

 waaronder drie jonge boompjes. Ieder hunner plantte op de plaats zijner vesti- 

 ging het door hem medegebrachte exemplaar. 



Zoo plantte de oudste en als zoodanig tevens de voornaamste vrijwel mid- 

 den in de vlakte een waringin, in het tétoen ai halé (ai = hout, boom) genaamd 

 en noemde zijn rijk daarnaar Aihalé of Waihalé. 



De tweede broeder plantte meer westelijk, doch ook in de vlakte een 

 boom, in Noord-Beloe ai Mékoe, in Zuid-Beloe ai-bikoe geheeten, waarnaar zijn 

 landschap den naam Waiwikoe kreeg 



Noordelijk daarvan plantte de derde een katimoe of hatimoe en gaf' zijn 

 rijkje den naam van Hatimoe of Haitimoe. 



De vierde stam vestigde zich in de heuvelstreek benoorden Waihalé en 

 kreeg later een zoon uit het Waihalésche vorstenhuis tot hoofd, die zich te Fatoe 

 Aroeien vestigde en den titel van Lioerai kreeg. 



Bij hun komst vonden de vier stammen het land in den omtrek bewoond 

 door emma méloes (emma = mensch), met pijl en boog gewapende lieden, die 

 zich ter verdediging bovendien van steenen bedienden, waarmede zij met groote 

 juistheid wisten te werpen. 



Onze kolonisten waren beter bewapend; zij hadden o. a. lansen van Malakka 

 medegebracht. 



Daar de emma méloes in hun oogen woeste, weinig hulpvaardige, slechte 

 menschen waren, die bovendien niet het minste respect voor de hoofden der 

 nieuwgekomenen aan den dag legden, kwamen deze al spoedig met hen in con- 

 flicten, die oorlogen ten gevolge hadden, waarin de kolonisten, dank zij hun betere 

 bewapening, gewoonlijk gemakkelijk de overwinning behaalden. 



Zonder veel moeite werden zij op die wijze een macht in Midden Timor, 

 waarmede de oorspronkelijke bewoners rekening hadden te houden 



De emma méloes zijn vermoedelijk de eerste bewoners vau die streken 

 geweest. Op enkele plaatsen daar vindt men nog vestigingen van lieden die recht- 

 streeks van hen heeten af te stammen, doch die zich in niets van de overige bewoners 

 van Noord-Tétoen onderscheiden. Hier en daar treft men oude graven van emma 

 méloes aan, die eveneens op de tegenwoordige graven in Noord-'létoen gelijken. 



In die graven echter worden nog wel eens koperen armbanden aangetroffen 

 van een soort, zooals thans in die landen niet meer gebruikelijk is. Ze zijn van 

 zeer eenvoudige constructie, niet dik en zonder eenige versiering, eigenlijk weinig 

 meer dan rondgebogen stukken dik koperdraad. 



Zagen wij boven dat de kolonisten hun macht door oorlogen uitbreidden, 

 thans zullen wij nagaan op welke andere wijzen zij hun invloed nog vergrootten. 



