40 



Bloed-vriendschap wordt gewoonlijk slechts gesloten tusschen personen die 

 een gemeenschappelijk belang hebben, dat bijna altijd van min of meer obscuren, 

 dikwijls zelfs van bepaald misdadigen aard is. Zoo sluiten b. v. lieden die af- 

 gesproken hebben saam op diefstal uit te gaan vaak bloedvriendschap, om te voor- 

 komen dat, indien één hunner betrapt mocht worden, hij zijn kameraad zal 

 verraden. Bloedvriendschap toch eischt van de partijen wederzij dsche hulp en 

 steun, niet alleen met opoffering van geld of goed, doch zoo noodig van het leven ; 

 het is een vriendschap tot in den dood. 



Zij wordt op de volgende wijze gesloten 



Partijen nemen een kommetje met arak, waarin ze een weinig aarde en een 

 paar droppels van ieders bloed mengen. Ze zetten het kommetje op den grond 

 en leggen er een mes bovenop. Dan wordt van het sluiten van hun verbond 

 kennis gegeven aan God en aan de aardgeesten, men belooft elkaar hulp en steun 

 in alle gevallen, ook al zou het gevolg daarvan zijn, dat de een in het belang 

 van den ander zou moeten sterven, en spreekt den wensch uit, dat hij die zijn 

 gelofte mocht verbreken, door het mes moge gedood worden. 



Soms offert men bovendien een kip of beter nog een geit aan de aardgeesten. 

 Daarna wordt het mes weggenomen en drinkt ieder de helft van het mengsel uit. 

 Bij gegoeden gaat zulk een eed dikwijls met het geven van groote wederzijdsche 

 geschenken gepaard. 



Bloedvriendschap is erfelijk in de families van beide partijen. 



Ook kunnen geheele rijkjes of onderdeelen ervan zich door den bloedeed 

 aan elkaar verbinden. Hij wordt dan door de hoofden afgelegd en heeft ten gevolge 

 dat de bewoners niet met elkaar mogen oorlog voeren, elkaar niet mogen bestelen 

 enz. Wanneer personen van een dier rijkjes zich in het gebied van het andere 

 bevinden, moet desgewenscht de bevolking van dit laatste in hunne voeding 

 voorzien. Dit wederzijdsche recht op vrije voeding heet moroek-metan (moroek = 

 bitter, metan = zwart). En men behoeft daarbij niet te wachten tot het voedsel 

 aangeboden wordt, maar mag het zich zoo noodig ongevraagd toeëigenen. 



Ook zonder bloedeed kan men elkaar ten gevolge van innige vriendschap als 

 alien-maoen beschouwen. Men helpt elkaar dan b. v. bijdragen in de kosten van 

 huwelijken, begrafenissen, boeten, offeranden, enz., doch dit is geen vriendschap 

 „tot in den dood" en ze is ook niet erfelijk. 



Behalve de alien-maoen heeft men de felloh sawa of fet'sawa (fettoh = 

 vrouw, sawa = schaamgordel). 



Hiertoe behooren iemands gehuwde zusters, dochters, kleindochters, tantes en 

 oudtantes van vaders en grootvaders zijde, allen met hunne aangetrouwde familie. 



En eindelijk hebben we de derde categorie, de oemah-manèh (van oemah = 

 huis en manèh = man). Zij is de meest gevreesde, doch minst geachte en minst 

 geliefde van de drie rubrieken, waarin iemands bloed- en aanverwanten verdeeld 

 kunnen worden. 



