50 



Bij die gelegenheid mogen moeder en kind voor 't eerst na de bevalling 

 hun woning verlaten. 



Tot op dat oogenblik heeft de moeder geen arbeid mogen verrichten 

 en hebben zij noch haar huisgenooten goederen, hun toebehoorende, mogen ver- 

 vreemden. 



Bij het koi oeloen moet de familie der moeder, dus de oemah maneh 

 tegenwoordig zijn. Een manlijk en een vrouwlijk lid dier familie vervullen daarbij 

 de functiën van ina koöes en ama koöes, (ina = moeder, ama = vader, koöes = 

 dragen). 



Zij zijn in hun beste plunje gestoken en hebben een slimoet medegebracht, 

 waarin ze het kind bij 't begin der plechtigheid naar buiten en bij 't einde weder 

 naar binnen dragen. 



Zoodra de kleine buiten komt hebben aardige symbolische voorstellingen 

 plaats. 



Tndien 't kind een jongen is staan bij de woning eenige mannen hout te 

 kappen (zooals dat bij 't aanleggen van tuinen wordt gedaan), netten te werpen 

 en ander mannenwerk te verrichten, terwijl meestal ook een koppesneller met het 

 geweer in de hand ronddanst en op een gegeven moment dat wapen afschiet. 



Wanneer 't kind een meisje is zijn buiten vrouwen bezig met koken, weven, 

 kapas (katoen) schoonmaken enz. en brengt bovendien eene vrouw een brandend 

 stuk hout, dat ze van de hai manas heeft genomen, naar een ander huis. 



Deze handelingen drukken de hoop uit dat het kind later ijverig en bedreven 

 moge worden in de werkzaamheden die het te wachten staan, dat het, indien 't 

 een jongen is, dapper moge worden in den oorlog en indien het tot het vrouwelijk 

 geslacht behoort later naar een ander huis zal worden gebracht, m. a. w. zal 

 trouwen. 



Het bij deze gelegenheid van de hai manas genomen stuk brandend hout 

 is het eerste dat aan dat vuur wordt ontnomen. Vóór dien was het verboden van 

 de hai manas iets af te nemen of er ander vuur mede aantemaken. 



Wanneer het kind naar buiten gebracht is wordt z'n hoofd geschoren. 



Daartoe neemt een lid van de oemah-maneh het mes en beweegt dat zeven 

 malen heen en weer in de richting van het hoofd van het kind dat geschoren 

 worden moet. Deze beweging heet tétéra dala hitoe (van tétéra = heen en 

 wêergaan, dala = keer en hitoe — zeven) en geschiedt om de hoop uittedrukken 

 dat de kleine later zeven kinderen moge krijgen 



Vervolgens scheert hij een paar haartjes weg, waarna het overige door een 

 wilkeurig persoon kan worden afgeschoren. Men laat echter steeds een pluim 

 midden op het hoofd staan, 



In sommige streken wordt het afgeschoren haar dadelijk door een lid der 

 oemah-maneh in een pisangblad gewikkeld; elders doet men dat na het eerst in 

 een pot met water waarin een ring gelegen is te hebben laten vallen, met welk 



