55 



Is 's mans toorn ecbter minder hevig, dan verstopt hij het stokje in of bij den 

 voko; de eedbreukige krijgt dan wel aanhoudende hoofdpijn, doch sterft er niet aan. 



Eerst wanneer beide partijen elkaar het stokje met haar hebben terugge- 

 geven houdt die pijn op. 



De zwaarste gelofte, ook in liefdeszaken, is de bloedeed, die op dezelfde 

 wijze afgelegd wordt als dat bij 't sluiten van bloedvriendschap het geval is. 

 Degeen, die hem verbreekt, moet onvoorwaardelijk sterven. 



Behalve middelen om zich van een bestaande liefde te verzekeren, bestaan 

 er ook die ten doel hebben niet bestaande liefde op te wekken. Jonge mannen 

 hebban namelijk verschillende middelen om meisjes op wie zij verliefd zijn, doch 

 die hun liefde niet beantwoorden, gunstig voor zich te stemmen. 



Men gebruikt daarvoor ai banat, bestaande uit boomwortelen of schors die 

 men zelf zoekt of, als men de kunst van dat zoeken niet verstaat, van iemand 

 die dat wél kan, koopt. De ai banat wordt vervolgens op verschillende wijzen 

 aangewend ; de een kauwt ze en spuwt het kauwsel dan neer op een plaats die 

 het meisje gewoon is te passeeren; een ander wrijft het langs den onderrand 

 van de slimoet van z'n aangebedene, wanneer hij deze, die slimoet namelijk, eens 

 toevallig buiten ziet hangen,— anderen passen weer andere middelen toe, die alle 

 echter het gevolg hebben of behooren te hebben, dat in 't hart der betrokken 

 schoone de liefde voor den jongen man ontwaakt. 



§ 2, De Sirih-pinang. 



Een man kan trouwen: lo met een meisje dat tot z'n eigen familie (fami- 

 lie hier in den ruimeren zin genomen), 2o met een meisje dat tot zijn oemah- 

 manèh, en 3o met een meisje dat noch tot z'n ei^en familie, noch tot z'n oemah- 

 manèh behoort. Een huwelijk met een vrouw uit zijn eigen familie is 't goed- 

 koopst en 't eenvoudigst. Daarbij heeft geen enkele familie het verlies van een 

 harer leden te betreuren, behoeft dus dat verlies niet met geld en goed te worden 

 vergoed en hebben slechts weinige ceremoniën plaats, kan alles „en familie" 

 worden behandeld. 



Bij dergelijke huwelijken is de sirih-pinang slechts uiterst klein of gelijk 

 nul en wordt in 't geheel geen koopprijs betaald, terwijl het onverschillig is of 

 de man bij de vrouw of deze bij den man in gaat wonen 



"Wel geeft men van de zaak kennis aan de geesten der voorouders. 

 Huwelijken binnen de familie worden het meest onder de armere lieden gesloten. 



De meer gegoeden trouwen gewoonlijk met vrouwen uit hun oemah maneh. 

 Aan zulk een huwelijk wordt de voorkeur gegeven boven een met een meisje uit 

 een geheel vreemde familie en wel ten eerste omdat zulk een huwelijk goed- 

 kooper is, en ten tweede omdat het niet wenschelijk is om, zooals door 't huwelijk 

 met een vreemde zou gebeuren, het getal families waaruit z'n oemah-maneh reeds 

 bestaat, weder met een te vermeerderen Het is goedkooper, omdat men, zooals 



