58 



manèh = man en foöe = nieuw) zich met zijn familieleden allen in hun beste 

 plunje gestoken, naar de woning der bruid of fettah foöe (van fettah ±= vrouw 

 en foöe = nieuw), waar ze door de familie van laatstgenoemde worden ontvangen. 



Het bruidspaar en de familieleden der bruid gaan dan binnenshuis zitten, 

 terwijl de familieleden van den bruidegom zich met een plaatsje op de sëlak of 

 balé-balé vergenoegen moeten 



Dan hebben de betalingen plaats. 



De familieleden van den bruidegom leggen deze successievelijk in een 

 mandje dat hun telkens door een oud familielid der bruid wordt aangeboden en 

 dat daarna telkens naar binnen wordt gebracht. 



Het eerst is de soerik-riiman aan de beurt. De bedoeling van deze betaling 

 is: „diman bakoe k'maoen, soerik taa dalan," (van diman = lans, bakoe = slaan, 

 k'maoen — dauw, soerik = kapmes, taa = kappen of snijden, dalan = pad of weg), 

 hetgeen beteekent: „een lans om de dauw mede weg te slaan en een kapmes 

 om een pad open te kappen." Het is een soort ketmisgave dat een aanvang 

 wordt gemaakt met het doen van de betalingen, die het pad, dat tot het huwelijk 

 leidt, van dauw en struikgewas vrij, en dus het huwelijk mogelijk moeten maken. 



De soerik-diman bestaat uit een kapmes en een lans, welke voorwerpen 

 na afloop der huwelijksplechtigheden door de familie van het meisje aan de 

 kakoeloek lor van hare woning worden opgehangen, opdat men steeds een aanden- 

 ken aan dat meisje beware en haar niet vergete. 



In sommige streken heeft deze betaling wel den naam van soerik-diman 

 behouden, doch geeft men in plaats van een kapmes en een lans een zeker bedrag 

 in geld, afwisselend van vier gulden tot 2 sovereigns en LO gulden 



De tweede betaling is de lor-hoen lor-fafoehoen. De beteekenis dier woorden 

 is in hoofdstuk „woningen" gebleken. 



De bedoeling der betaling is, om de woning der bruid voor het aanstaand 

 verlies van één harer bewoonsters een vergoeding te schenken. 



Daartoe leggen de ouders van den bruidegom, b. v. I sovereign en 20 

 gulden op de lor hoen en 1 sovereign en 10 guldtn op de lor fafoehoen van het 

 huis en voegen die der bruid daarbij op de lor hoen, b. v. een zijden, en op de 

 lor fafoehoen een gewoüe slimoet. 



Op de lor hoen moet steeds meer komen te liggen dan op de lor fafoehoen. 



De zielen van het geld en van de slimoets worden nu door de ziel der 

 woning gebruikt; in ruil daarvoor verzoent de woning zich met het aanstaand 

 verlies van een bewoonster. 



Daarna volgt de taha-bëlioen (kapmes-bijl). Dit is een betaling waarvan 

 de bedoeling is dat de onkosten, die bij de geboorte der bruid door hare familie- 

 leden gemaakt zijn om water te halen, teneinde het kind te reinigen en hout te 

 kappen om vuur te maken, thans door de familie van den bruidegom, tot welke 

 de bruid nu gaat behooren, zullen worden vergoed 



