85 



en macht zal scheuken aan de nakomelingen, zooals die goederen zelf rijkdom en 

 macht hebben verschaft aan de voorvaderen. 



§ 5. De Menschenziel. 



De levende mensch heeft zeven zielen, kamalar genaamd, te weten vier 

 goede of witte en drie slechte of zwarte. 



Zoodra iemand sterft verlaten al deze zielen het lichaam, doch blijven zich 

 voorloopig om en nabij het lijk ophouden ; eerst drie dagen na de begrafenis 

 verdwijnen ze; de vier goede gaan naar den hemel, waar hun een aangenaam, 

 weelderig leven wacht en waar ze verlost zijn van aardsche beslommeringen. 



De drie slechte zijn daarentegen veroordeeld tot straf voor hunne ondeugden 

 in de ongunstigste omstandigheden op aarde te blijven voortleven. Zij begeven 

 zich, wanneer de witte zielen ten hemel varen, naar de speciaal voor het verblijf 

 van zwarte zielen aangewezen plaatsen. In ieder landschap treft men zoo'n 

 zielenverblijfplaats aan. 



In Fialarang is dit de top van den Lekaan, in Djeniloe de berg Fatoe-korak, 

 in Nai-timoe de berg Fatoe-Doebesi, in Lidak de Fatoe Toeris, enz. 



Van hun aankomst op die plaatsen geven zij kennis door met den nagel 

 van den duim een kerfje in een bepaalden boom of rots te maken. Op den 

 Lekaan b. v. is het een boom, waaraan alle soorten van bladeren en vruchten 

 voorkomen waarin die kerfjes worden gedrukt, terwijl dit te Fatoe-korat in een 

 rots gebeurt. De krasjes worden hooger of lager aangebracht, al naarmate de 

 maatschappelijke positie van den overledene voornamer of bescheidener was. 



Kenschetsend is het verschil dat men, ook de tot het christendom bekeerde, 

 maakt tusschen gedoopten en heidenen. De zwarte zielen van de eerstgeuoemden 

 toch maken bij aankomst te Fatoe korat geen krasje in de rots zooals de heidenen, 

 doch een kruisje! 



Na kennis van hun aankomst in het zielenrijk te hebben gegeven nemen 

 zwarte zielen den vorm van dieren aan ; zoo verandert op den Lekaan de een in 

 een wild varken, de tweede in een vogel, lalioen genaam 1, de derde in een vogel, 

 tiri loloh geheeten ; elders veranderen ze in andere diersoorten, als apen. herten enz. 



In die nieuwe vormen moeten zij boeten voor het kwade dat zij gedaan 

 hebben ; daarom ook zijn ze gedwongen van boomwortelen, gras, rupsen en onge- 

 dierte te leven. 



Alleen wanneer aan de matabian geofferd wordt, begeven de zielen zich 

 tijdelijk naar de graven of naar de lainak iatin, om daar de ziel van het oifer 

 hun door hunne nakomelingen gebracht te nuttigen. 



Voor de waarheid van de verhuizing der menschelijke ziel in een dieren- 

 vorm weet men tal van bewijzen aan te voeren. 



Zoo schoot lang geleden iemand op den Lekaan een varken. Bij nadere 

 beschouwing bleek hem dat het dier de half vergane overblijfselen van een mat 



