94 



hem met uitgekauwde boomschors en boomwortels in te wrij ven ; hebben andere 

 rampen plaats gehad, dan verhelpt hij die op andere wijze. 



Het spreekt van zelf dat hij zich voor zijn hulp behoorlijk laat betalen. 



Wanneer een boean het echter te bont maakt en b v. tal van sterfgevallen, 

 dan wel ziekte ot dood van een voornaam persoon of van een van diens familie- 

 leden op zijn geweten heeft of heet te hebben, dan kan hij daarvoor door zijn 

 chef, doch ook door niemand anders ter openlijke verantwoording worden geroepen. 

 Zoo kan een meester zijn slaaf, een hoofd zijne ondergeschikten wegens hekserij 

 aanklagen, doch hebben anderen daartoe niet het recht Fen gevolg hiervan is 

 dat, waar een boeau veel ellende veroorzaakt heeft zonder dat door zijn chef een 

 aanklacht tegen hem wordt ingediend, de door die ellende bezochten hem vaak 

 in stilte van kant maken. 



Wanneer echter zijn chef hem wegens hekserij aanklaagt, dan wordt door 

 den betrokken vorst of op diens last door een vervanger een onderzoek naar de 

 waarheid van de beschuldiging ingesteld. 



Niet overal geschiedt dat onderzoek even serieus; op vele plaatsen acht 

 men het bewijs al zeer gauw voldoende ; er zijn echter ook streken waar men 

 minder vlug tot veroordeeling overgaat. In deze streken is de bekentenis van den 

 boean of zijn overtuigende bewijzen vereiscbte om hem tot de maximumstraf, die 

 des d-.'ods, te veroordeelen en wordt de beklaagde, indien hij zijn schuld pertinent 

 ontkent, doch er overigens wel aanwijzingen voor die schuld aanwezig zijn, beboet 

 of veroordeeld om als slaaf te worden verkocht. Hij wordt in 't laatste geval 

 aan iemand verkwanseld die op den noodigen afstand van zijn woonplaats is 

 gevestigd, opdat men daar voortaan voor zijn heksenstreken gevrijwaard zij. 



Nu zijn, vreemd genoeg, bekentenissen lang niet zeldzaam, al mag niet 

 vergeten worden dat de be- of liever mishandeling van den verdachte meermalen 

 invloed heeft op zijne confessie. 



Bij die bekentenissen leggen de boean somtijds tevens uit hoe zij dat 

 geworden zijn. 



Ziehier zulk een uitlegging: 



„Vroeger was ik geen boean en had ik zelfs niet den minsten lust het te 

 „worden, totdat het mij plotseling werd alsof er een slang in mijn buik gekropen 

 „was; gewoon vleesch waar ik tevoren veel van hield smaakte mij niet meer; 

 „ik begon naar menschenvleesch te verlangen en maakte toen een aanvang met 

 „menschen als slachtoffers uit te kiezen." Er zijn ook boean die verklaren dat 

 niet zij zelf de in een dier herschapen zielen van een mensch hebben gegeten, 

 doch die beweren dat hun ziel die menschenzielen verslonden heeft. 



Boean die ter dood veroordeeld zijn worden met knuppels, gewoonlijk aan 

 den rand van een ravijn doodgeslagen. 



Vroeger werden ze in Fialarang op een plaats Toenoe-maoe genaamd, met 

 de armen aan een stok gebonden, levend verbrand. 



