96 

 § 8 Zielen van dieren. 



Niet alleen menschen, maar ook dieren hebben zielen. Met die dierenzielen 

 laat men zich weinig in, uitgezonderd met de zielen der karbouwen of buffels. 

 Daarmede moet de bezitter van zulk vee en diens familie rekening houden, opdat 

 hun geen ongeluk treffe. 



Dat men zich in 't bijzonder beijvert om de zielen van buffels te vriend 

 te houden is vermoedelijk daaraan te wijten, dat die dieren den voornaamsten 

 rijkdom van vele families uitmaken en hun van nut zijn zoowel door de diensten 

 die ze bij 't bewerken der rijstvelden bewijzen, als door het vleesch dat zij hun 

 leveren, waarbij nog komt dat onder dat vee nog al vaak epidemieën voorkomen 

 en er tengevolge van langdurige droogte in sommige jaren nog al veel creveeren. 



De zielen o*' de geest der karbouwen neemt dan ook zulk een voorname 

 plaats in, dat hij niet alleen invloed heeft op het wel en wee van die dieren 

 zelven, doch bovendien evenals de rai nain en andere, ongelukken van allerlei aard 

 over den bezitter der karbouwen en diens familieleden kan brengen. Vandaar 

 dat bij verschillende gelegenheden aan die zi len geofferd wordt 



Dit geschiedt bij den serin, die niets anders is dan een voho, welke in de 

 nabijheid van een karbouwenkraal geplaatst is 



Iedere bezitter van zulke dieren heeft een sërin, waarvan de meeste van 

 een sërinmatan voor/ien zijn, die door een der voorvaderen van den karbouwen- 

 eigenaar gevonden zijn op dezelfde wijze als men voho matan heeft gevonden, met 

 dien verstande dat de geest die in den serin- matan huist, aan de ziel van den 

 vinder het verkrijgen van vele karbouwen heeft beloofd 



Ook de sërin-matan is een steen van eigenaardigen vorm. 



Aan den sërin matan, den steen waarin men den geest of de zielen 

 der karbouwen vertegenwoordigd gelooft, wordt geofferd, wanneer men hem als 

 den veroorzaker van 't een of ander onheil beschouwt. Dit offer wordt op dezelfde 

 wijze gebracht als een gelijksoortig offer aan den rai nain. 



Verder brengt men op de gewone, in de vorige p iragrafen reeds besproken 

 manier een offer bij 't begin van den djagoengoogst. 



Er zijn echter ook offers die meer in het bijzonder de karbouwen (kraoe) 

 betreffen en die men brengt bij koop en verkoop, bij de slacht en na het be- 

 werken der rijstvelden 



Bij verkoop van karbouwen moet de verkooper daarvan aan zijn sërin ken- 

 nis geven. 



Hij ontvangt daartoe van den kooper, zoodra men het over den prijs eens 

 is, boven en behalve den bedongen prijs eene betaling die tatéfós heet en die 

 bestaat uit één gulden, een stuk wit keper en twee kleine voorwerpeu, gewoonlijk 

 messen of parangs (kapmessen). 



De verkooper steekt de messen vóór den ingang der kraal in den grond, 



