119 



Zij vergenoegen zich daarom met op eenigen afstand onder elkaar te tébé. 



Nadat de koppen zoowat drie dagen in de sadan hebben gestaan, verzamelt 

 zich daar een groote menigte, waaronder ook de nieuwe méos. Natuurlijk zijn 

 daarbij geen huwbare meisjes of ongehuwde vrouwen aanwezig. 



De radja verzamelt tegelijkertijd ten zijnen huize een menigte hoofden en 

 andere mannen en gehuwde vrouwen en begeeft zich dan door deze allen gevolgd 

 naar de sadan. De vrouwen dansen daarbij weder eene bizondere soort van 

 likoerai, die taë-tiha manoek ain (taë — slaan, tiha = trommel, manoek = vogel, 

 ain = poot) genoemd wordt, terwijl de mannen een luid geschreeuw aanheffen. 



Wanneer de bende, waarbij de radja zich bevindt, dan dicht bij die welke 

 zich bij de nieuwe mco's heeft gevoegd, is aangekomen, dan bewegen allen 

 drie malen met hunne wapens heen en weer, waarna de radja de sadan binnen- 

 treedt en twee schijnschoppen en dan één werkelijke schop tegen elk der kop- 

 pen geeft. 



Zoowel de radja als de andere aanwezigen zijn daarbij in hunne beste 

 kleeren gestoken, en vooral de eerstgenoemde is daarbij met zooveel sieraden 

 behangen als hij maar heeft kunnen bijeenkrijgen. Hij springt, stampt en schreeuwt 

 het daarbij vaak uit van moed en plezier. 



Nadat de koppen weggeschopt zijn, worden zij aan een staak bij de fanoe- 

 hoen gehangen. 



Wat is de fanoe-hoen? (van fanoe = oorlogsreden en hoen = hoofd of 

 voornaamste). 



Dit is een paal van kajoe merah (rood hout), dien de radja, zoodra hij kennis 

 krijgt dat in een oorlog de eerste vijandelijke kop gesneld is, en dus bewezen is 

 dat zijne (d.i. 's radja's) fanoe in orde is, bij of in de omheining van de sadan 

 maneh opricht. 



Boven op dien paal, die ongeveer \ l \ 2 meter hoog is, wordt evenals aan 

 zijn voet een platte steen gelegd. Op den bovensten steen kan dan voortaan de 

 Nai-Mëromak, dus God, op de onderste kunnen de rai-nain, dus de aardgeesten, 

 vernemen hoe het met den oorlog staat; daar ook wordt tijdens den oorlog in 

 den vervolge aan hen geofferd. 



Den dag nadat de koppen bij den fanoe hoen zijn gehangen, offert de 

 radja aan den Nai-Mëromak en den rai-nain en wordt aan deze van de overwin- 

 ning kennis gegeven. 



De nieuwe méo's moeten daarna nog wachten op een feestmaal dat de 

 radja ter hunner eere moet aanrichten. Het duurt soms dagen, zelfs weken voor- 

 dat alles daarvoor in orde is, en in dien lusschentijd wordt er eiken dag gedanst. 



Na het feestmaal mag de nieuwe méo naar huis terugkeeren : hij mag dan 

 echter maar niet onmiddellijk zijne woning binnentreden, doch moet eerst aan den 

 kakaloek, waaronder hij ressorteert, van zijne heldendaden laten kennis geven. 



Dit geschiedt door een oud familielid, die daarbij een kommetje met klapper- 



