135 



hij door de sporen der dieren te volgen, is te weten gekomen dat de dief', 't zij 

 een bepaald, 't zij eenig onbepaald, doch in ieder geval een in Naitimoe wonend 

 persoon is. Nu kan A. door tusschenkomst van zijne hoofden een klacht bij den 

 radja van Naitimoe indienen, doch dikwijls zal deze de zaak aanhooren zonder om 

 een der bovengemelde redenen iets uit te richten. 



Wanneer A. nu bemerkt dat er langs wettigen weg voor hem geen recht te 

 verkrijgen is en hij daartoe den moed bezit, dan zal hij zich recht verschaffen 

 door met vrienden en kennissen Naitimoe binnen te trekken en daar van een 

 wilkeurig persoon C. zooveel paarden of karbouwen weg te nemen, dat hunne 

 waarde die van 't gestolene aanzienlijk overtreft. 



Dit wegnemen of rampassen is geheel anders dan stelen Het geschiedt 

 openlijk, d w. z. dat de wegnemers er zoowel aan hunne eigen hoofden als aan 

 de personen aan wie de dieren ontnomen worden, kennis van geven. 



Die kennisgeving aan hunne hoofden geschiedt mondeling, die aan de 

 beroofde personen op een der volgende wijzen. 



Wanneer de wegnemers paarden weghalen en zich dus vlug uit de voeten 

 kunnen maken, of wanneer ze niet te ver in 't andere land hebbeu moeten doordringen 

 om paarden of karbouwen in handen te krijgen en ze bovendien nogal sterk in aantal 

 zijn, zoodat ze geen aanval van hunne onvoorbereide slachtoffers hebben te vreezen, 

 dan roepen ze op de plaats der wegneming of wannneer ze in dat andere land 

 een dorp of tuinhuizen passeeren, luide hun da»d en de reden daarvan uit, terwijl 

 wanneer het zaak is aan het wegnemen niet zoo onmiddellijk ruchtbaarheid te 

 geven, er niet geroepen wordt, doch de wegnemers van de plaats der wegne- 

 ming af tot aan hunne verblijfplaats, langs den weg dien ze nemen teekens, zooals in- 

 kervingen in boomen, afkappingen van takken enz. maken, opdat de eigenaren 

 der weggenomen dieren kunnen nagaan waar deze gebleven zijn en bij wieu ze 

 moeten aankloppen om opheldering over het gebeurde te vragen. Soms ook wordt 

 er geroepen en worden er tevens teekens achter gelaten. 



Bij dat roepen wordt gewoonlijk een termijn genoemd, binnen welke de 

 diefstal ten nadeele der wegnemers gepleegd, zal moeten worden behandeld, 

 indien er van teruggave der weggenomen dieren sprake zal zijn. Wanneer er 

 niet geroepen is, kan de benadeelde dien termijn bij den weguemer komen vragen. 



Heeft de behandeling van de diefstalzaak niet binnen den gestelden termijn 

 plaats, dan vervallen de weggenomen dieren aan de wegnemers. 



Deze geven dan aan hunne verschillende hoofden een of twee der beesten 

 en staan er ook eenige af aan die hen geholpen hebben, terwijl ze de overige 

 behouden als schadevergoeding voor het hun ontstolene. 



Hij, wiens dieren weggenomen zijn, (dus C) kan ook op de dieven die A. 

 bestolen hebben, verhaal zoeken en de wegnemers met rust laten. In ieder ge- 

 val is het voor laatstgenoemden zaak in den eersten tijd op hun qui vive te zijn, 

 omdat hunne handeling, wanneer ze niet op de een of andere manier tot een 



