17 



Hetgeen in de bl. 18 — 72 verhaald is, is hier samengedrongen tot een 

 beknopt verhaal zonder beschrijvingen. 



Ambakarna heet hier Karna, Kësna: Kërasna. Bradjatiksna loengit (bl. 



28, r. 1), 



bl. 



» 



er (bl 



11, 



r. 



2) 



l^^X. 



J 



(volü»-jJ 







•icoper 



i vallen 



in 



het 



referaat 



als volj 



?t: 





HSS. 



134. 















Ref. 



v.d. Tuuk. 



17 







'Laxïl) 







bl. 



32 





24 









» 







» 



38 



r. 5 



30 









» 







» 



43 



» 20 



33 









» 







» 



47 



» 1 



40 









» 







» 



56 



middenin 



45 









» 







» 



65 



r. 15 v.o. 



47 









» 







» 



67 



» 3 



54 





r 



. 2 



v.o. 







» 



72 



» 10 » » 



55 





» 



5. 









» 



72 



» 4 » » 



De meer of minder verbasterde bharatajoeddha-legende wordt in enkele 

 wajangverhalen verwerkt, en komt in secundaire versie in een enkel handschrift 

 voor; de echte Pandawa-materie echter — die trouwens in HSS. als IX reeds 

 eenigermate vermengd is — wordt in geene der vier collecties der hier beschre- 

 vene manuscripten afzonderlijk behandeld. 



Die materie is ook vertegenwoordigd in andere handschriften, nl. 



Leiden, cod. 3195a, 3250 (Nos. LXVII en LXVIII) en 3377 (LXXI). 



[zie ook No. 3240 (LXXIV)]. 



Londen, Royal Asiatic Society, No. 2. 



Londen, East India House, No. 87. 



XV. 



HIK A JAT PANDA WA LEBOER. 



Collectie v. d. W. 144, 19 X H 1 /, cM., 197 bl., 15 r. 

 Het abrupte begin is: 



■ _o'tt.^. AJ 



De inhoud is als volgt : 



De echtgenoote van Darmawangsa gaat henen. 



Lacune. 

 Verhandelingen. 2 



