7G 



De inhoud van dit verhaal komt geheel overeen met de uitvoerige in- 

 houdsopgave van H. C. Klinkert in het Tijdschrift voor Nederlandsen Indië, 



1808, bl. 107 — 119. 



Van dit werk getuigt de heer Klinkert: »Het is in zeer zuiver Maleiseh 

 geschreven, en schijnt opgesteld in een tijd toen de Maleiers nog onbekend 

 waren met de Arabische dichtvormen, want daarin wordt alleen van panton en 

 söloka gesproken. Het woord sjair komt er niet in voor. 



De Maleiers zelven houden het voor zeer oud. Er komen veel minder 

 Arabische woorden in voor dan in de Sri Rama, uitgave van Eijsinga. Ook is 

 het veel boeiender dan dat werk. Hoogst zelden komt het voor, zoodat ik 

 geen tweede exemplaar heb kunnen vinden om daarmede het mijne te vergelijken". 



Dat een goed gesteld Maleiseh geschrift onder de handen van latere 

 eopiïsten -medeauteurs minderwaardig worden kan is bekend, en wordt ook door 

 de qualiteit van dezen tekst bewezen. 



LUI. 



BOESTaN AS-SALaTïN I. 



Bat. Gen., 280. B. bl. 72 — 78, 29r. (33X21 cM.,) 

 Notulen 23 Dec. 1901, I. d. 2°. 



Twee verhalen (van Haroên ar-Rasjïd en Sjafi'ï en van eenen Arabier) 

 uit den Boestan as- Salatin, het omvangrijke werk van Nöeraddin ibn cAli ibn 

 Hasandji ibn Moehammad ar-Ranïri, op last van soeltan Iskandar II in 1010 

 H. in Atjeh samengesteld. 



LIV. 



BOESTaN AS-SALaTiN IL 



Bat. Gen. 280 C, bl. 78 — 101. 29 r. 



Het zevende boek van den Boestan, niet als cod. Leid. 2199 (1) dat 

 drie fasl's telt, maar evenals cod. 3234 (1) in vier fasl's verdeeld: 

 I. bl. 79, over verstand, deugd en ondeugd. 

 IL ,, 93, ,. de gelaatkunde. 

 UI. .. 103, ,, den tasjrïli en den tibb. 

 IV. ., 120. ,, het huwelijk en de vrouwen. 

 Dit gedeelte is gedateerd 4 Djoem. I, 1270. 



