101 



Dewa Mandoe zwemt twee jaren lang ; eindelijk wordt hij door Dewa 

 Arkas Zanggi geholpen, hij huwt nu met de prinses Mandoe Raksa Dewi; in 

 zwangeren toestand wordt zij door hem verlaten, en zij baart een meisje dat 

 zij in een kistje laat wegbrengen. Dewa Mandoe vindt het en neemt het tot 

 zich, en gaat naar Darman Sjah, waar hij verneemt dat Lila Ratna Koemala 

 na drie dagen zal huwen met Arkas Malik ; maar hij gaat heen en neemt 

 Soeria Pitam Dewi en Lila Ratna Koemala tot zich. Woedend valt Arkas 

 Malik hem aan ; eerst brengt Dewa Mandoe zijne vrouwen en Darman Sjah 

 naar de vlakte Tasik Auta Pramana, waar men zich met de vondelinge, die 

 Boedjangga Dewi genoemd is, vermaakt. Dewa Mandoe en Mandoe Raksa Dewi 

 vereenigen zich weder; zij herkent haar dochtertje. Intusschen woedt de strijd ; 

 bet paleis van Krama Dewa wordt verbrand, eindelijk wordt deze met Arkas 

 Malik door Dewa Mandoe gedood, en Balia Dewa wordt door Arkas Zanggi 

 gevangen maar gespaard. Allen gaan naar Langkadoera, waar vroolijkheid 

 heerscht. Daarna gaat Dewa Mandoe naar Gangsa Indra om zijnen vader te 

 zien ; hij komt te Tjakramaja, waar Mëngarna Lila Tjahaja hem omhelst. 



Krama Radja gaat naar Tjakramaja om te jagen, en wederom moeten 

 Ganta Soera en Ganta Sina zijn gedrag bespieden; hij verzoent zich met Më- 

 ngarna Lila Tjahaja, ontmoet zijnen zoon en kleindochter en doet afstand van 

 de regeering ten zijnen behoeve. De jaloersche gemalin sterft kort daarna, en 

 de mangkoeboemi, die hare partij had gekozen wordt gedood. 



XCII. 



HIK A JAT DEWA MANDOE IL 

 Bat. Gen. 202, 20 X 15 cM., 398 bl., 13 r., Gedat. October 1823. 



Lacunes op bl. 11 en 401. 



Het verhaal is hetzelfde als in I, maar deze tekst is uitvoeriger, vooral 

 op het laatst. Na de vermelding van den dood der vorstin (hier op eene andere 

 plaats dan in I beschreven) verhaalt deze tekst nog hoe de mangkoeboemi 

 tegen den vorst wil opstaan, geen volgelingen vindt en in ballingschap gaat. 

 Daarvan wordt kennis gegeven aan Kramaradja te Tjakramaja, die ijlings terugkeert, 

 waarop Tjakramaja met een too verslag verdwijnt. Met grooten praal wordt 

 Dewa Mandoe als vorst gehuldigd; een lijkmaal wordt voor de overledene 

 gegeven; de last om den mangkoeboemi te vatten was reeds uitgevaardigd. 

 Na een feest van veertig dagen vindt de inhuldiging van Dewa Mandoe en 

 zijne vier vrouwen plaats; de vreemde vorsten gaan terug, de helden krijgen 

 hooge ambten, Gangsa Indra bloeit. 



