119 



Daarna volgt het verhaal van den witten olifant, (doch nu in Baghdad 

 waar de kinderlooze vorst gestorven was) van de verheffing van Ahmad, en de 

 avonturen van Moeharnmad, die zich Sërengga Bajoe noemde, met Sitti Bagh- 

 dad en hare zuster Sitti Ba c dah, dat in de andere teksten niet voorkomt. De 

 minnehandel wordt uitvoerig beschreven, en tal van pantoens worden vermeld. 



De rollen van Ahmad en Moeharnmad zijn verwisseld, nieuwe avonturen, 

 zooals een strijd tusschen koning Ahmad en Sërenggabajoe, worden verhaald, 

 in de andere teksten voorkomende scènes worden gemist, zooals al hetgeen na 

 het verblijf op het eiland geschiedde. 



Aan het eind wordt verhaald dat de zoons hunne ouders naar Baghdad 

 laten komen, en hen daar in een eigen paleis laten wonen. 



Deze geheel afwijkende redactie is met weglating der pantoens en veran- 

 dering der namen door A. F. v. Dewall uitgegeven als de Hikajat Soekarna 

 dan Soekarni, Bat. 1908. 



Andere handschriften : 



Leiden, cod. 3249 en 3314. Catal. bl. 144—147. 



's Gravenhage, 608 (I). 



CXIV. 



HIKAJAT HANG TOEAH I. 



Bat. Gen. 207, 34 X 21 cM., 452 bl., 23 r. 

 Notulen XXIX: 92 en XXX: 52. 



Voorin staat: .,Copie naar een Hds. van Riouw ontvangen van den 

 Resident van Riouw". 



Van dit veel geciteerde geschrift — zie de literatuuropgaven op bl. 148 

 van Juynboll's catalogus — is nog geen inhoudsopgave gepubliceerd. Een indertijd 

 vervaardigde inhoudsopgave zal hier niet uitgegeven worden, aangezien eene 

 editie van den roman naar dit en het volgende handschrift wordt gedrukt te 

 Singapoera onder toezicht van den heer W. G. Shellabear. 



cxv. 



HIKAJAT HANG TOEAH II. 



Collectie v. d. W. 186, 33 X 21 cM., 924 bl., 17 r., gedat. Malaka, 1277. 



Dezelfde tekst met nu en dan afwijkende eigennamen ; de spelling is zeer 

 onregelmatig, het schrift buitengewoon groot. 



