125 



De slavin kan haren nieuwen heer niet vergeten, en voor den chalief 

 moetende zingen, zingt zij lofpantoens (alle in het Arabisch met verta- 

 ling) op Hasan, tot woede van den chalief. Deze schenkt haar van 

 alles om haar Hasan te doen vergeten, doch tevergeefs ; eindelijk ontbiedt 

 hij den beul om haar te dooden, maar zijne gemalin houdt hem daarvan 

 terug, en ondervraagt de slavin. Daarop gelast de chalief den vermiste te 

 zoeken, maar zoDcler resultaat. Reeds een jaar versmachtte hij in het hol; 

 allen worden door Ibn ar-Radijjah daaruit bevrijd, behalve hij. De magistraat 

 die met het onderzoek belast was, verneemt dat allen vrijgelaten zijn en wil 

 heengaan, maar zijn paard weigert, waarop hij het kot laat heropenen en Hasan 

 bevrijdt. Nu beticht Ibn ar-Radijjah hem van diefstal, en wil hem de handen 

 afbouwen, als Ahmad tusschen beiden komt en hem bevrijdt. Dan werkt hij 

 een jaar in eene moskee. 



De vorstin verzoekt den chalief de slavin toe te staan zelf haren heer 

 te zoeken. Zoo geschiedt. Zij komt in de moskee en verpandt aan den modin 

 haren ring om eten te koopen. De goudsmid bezorgt hem van alles, zelfs wijn 

 en eene harp, en zij overwint zijne godsdienstige bezwaren daartegen, ja brengt 

 hem tot dronkenschap ; in zijn roes zegt hij Hasan te willen roepen om mede 

 te drinken. Op het hooren van dien naam bezwijmt zij ; zij ontmoeten elkaar en 

 vertellen elkander alles wat geschied is. Zij gaat naar den chalief, die Hasan geld 

 en kleederen zendt. Na zes maanden is hij weer als vroeger ; de chalief ontvangt 

 hem, en overlaadt hem met gunstbewijzen; Z. M. hoort zijn verhaal en laat Ibn 

 ar-Rfidijjah dooden, doch Ahmad en den modin eenen hoogeren rang bekleeden. 



Hasan en Sitti al-Mallah leefden verder gelukkig in Damascus. 



CXXVII. 

 HIKAJAT ABOE NOEWaS I. 

 Collectie C. St. 132, A, bl. 1—161, 13 r. (19X15 cM.), gedat. 1865. 



Een HS. met „anecdoten van Aboê Noewas", den tijdgenoot van Haröen 

 ar-Rasjïd; beter: „populaire verhalen omtrent eenen gefingeerden hofnar, die 

 veel Uilespiegelachtigs heeft, en aan wien men den naam van dien dichter 

 (Aboê Noewas) heeft gegeven". (C. Snouck Hurgronje. De Atjéhers, II, bl. 

 159, noot 5). 



Dit exemplaar bevat 21 verhaaltjes, waarvan het laatste niet af is. 



Bij wijze van voorbeeld volge de inhoud der eerste twee: 



De pënghoeloe van Haróen ar-Rasjïd heeft eenen zoon Aboê Noewas; 



