131 



door haren invloed over alle bewoners van haar stadskwartier, en wordt na 

 den dood van den vorst op den troon geplaatst; hare zes broeders krijgen 

 hooge ambten. 



Radja Ahmad Sjah van Nasrai vraagt haar ten huwelijk maar moet 

 eerst hare raadsels oplossen. In Baghdad waren 39 prinsen, van wie eenigen 

 haar ten huwelijk vragen; nog 99 andere vorstenzonen doen zulks. In Tjintamaja 

 is vorst Dewa Katja, die een sprekenden vogel heeft ; deze vliegt naar het ver- 

 blijf der vorstin, bespiedt haar, en geeft van zijne bevindingen bericht aan 

 zijnen heer. Deze vliegt naar hare stad op zijn wonderpaard en kan met hulp 

 van zijnen vogel hare raadsels oplossen, waarna hun huwelijk met veel staatsie 

 gesloten wordt. De teleurgestelde prinsen willen Lantapoeri aanvallen, vele 

 djinn's verslaan hen, en na veertig dagen strijdens moeten zij zich onderwerpen. 



Lantapoeri en Tjintamaja bloejen. 



Deze redactie is belangrijk korter en soberder dan die der uitgave. Naar 

 het aantal der bladzijden te oordeelen is ook cod. Leiden 3318 (CLIII) eene 

 korte redactie; zie overigens H. C. Kiinkert's inhoudsopgave in het Tijdschrift 

 voor Ned. Indiè', 1809, I, bl. 118 sqq. 



CXXXVIII. 



H [KA JAT RADJA BOEDAK II. 



Collectie v. d. W. 153, 33 X 207 2 cM., 201 bl. 19 r. 



Hetzelfde verhaal, maar in eene andere, veel uitvoerigere redactie, en 

 met verschil in enkele eigennamen. 



Lantapoeri heet hier : Nistaboeri ; de zeven kinderen houden hier uitvoe- 

 rige gesprekken over den islam, waarbij ophelderende verhaaltjes te pas ge- 

 bracht worden. 



Eerst op bl. 115 begint het verhaal van Ahmad Sjah Indra in Ansarï, 

 en op bl. 126 dat van den vorst van Tjintamaja : Dewa Katja, een afstamme- 

 ling van Indra Poptra, met zijnen verstandigen vogel Sëpah Poetri. 



Het geheel is bijkans een andere roman; na het verhaal der troons- 

 bestijging van Sipat c Akal volgt eene vertelling over eenen koopman in Nisiboeri 

 (sic) die aan eenen anderen koopman een zak met edelgesteenten toevertrouwde, 

 en in pand gaf voor 2000 dinaren ; deze verwisselde op raad van zijne vrouw 

 een edelsteen tegen eenen waardeloozen steen, en liet den zak kunstig dicht- 

 naajen. De eigenaar loste zijn pand in en bemerkte de verwisseling, doch verkreeg 

 van den pandnemer geene opheldering, waarop hij de zaak aangaf bij den 



