102 



als eene vrouw en steelt een koningskleed dat zij aan hem geeft; de vorst 

 ontdekt het kleed bij hem en zet hem gevangen; eene muis helpt hem, ook 

 de slang door 's vorsten dochter Maja Seri te bijten, en hem het geheime 

 geneesmiddel mede te deelen; na haar tot vrouw gekregen te hebben, gaat 

 hij jagen. Een kikvorsch onthaalt hem op vruchten ; enkele daarvan geeft hij 

 aan zijne vrouw, zijn schoonvader gelast hem er nog meer te zoeken, waarin 

 de kikvorsch hem helpt. De vorsch brengt hem in een vruchtenhof, gehouden 

 door degene die op deze wereld Salamah was, hij herkent haar en wil niet 

 teruggaan. Maja Seri treurt, haar vader zoekt hem overal, te vergeefs. 



Dit verhaal, hoe het ook moge afloopen, is eene waardelooze samen- 

 flansing van allerlei uit andere romans ontleende episodes; zie echter sub Bat. 

 Gen. 53 (het volgende no.) 



CLXXIV. 



. HIKAJAT DJAJALANGKARA. 



Bat. Gen. 53, 20 X 16 cM., 30 beschr. en enkele onbeschr. bl. 14 — 15 r. 

 Notulen 1869, 3 Aug. IV b. 



Fragment van een verhaal dat behoudens het verschil in eigennamen 

 hetzelfde is als het voorgaande; de inhoud toch is als volgt: 



lu e^**^ .Aa- is een vorst, gehuwd met Soekanda Tjahaja ^ xj 

 die later trouwt met Soekanda Tjahaja Bëlambang, die een tweeling Moekdim 

 en Makdóem baart. Daarna baart de eerste vrouw Djajalangkara, een kadi 

 voorspelt zijn schoone toekomst, de broeders brengen dat verkeerd over 

 aan den vader, die moeder en kind verbant. Dezen komen in een hol waar 

 dieren hen vereeren, en het kind op wonderbaarlijke wijze gevoed wordt. De 

 vader wordt zwaar ziek, en het eenige geneesmiddel is eene moeilijk te ver- 

 krijgen bloem. De dochter Ratna Kasihan doet vergeefsche moeite om die bloem 

 te vinden, een draak brengt haar bij Djajalangkara. Ook de twee broeders 

 komen bij hem, en allen gaan de bloem zoeken, waarbij de draak zal helpen. 



CLXXV. 

 HIKAJAT RADJA BËREKOER. 



Bat. Gen. 84, 20 7 S X 167 2 cM., 18 beschr. en vele onbeschr. bladzijden, 

 17 r., gedat, 7 Maart 1875 te Bëlitoeng. 

 Notulen 1 Juni 1875, bl. XIV. 



