167 



oude vrouw hem verbergt. De prinses aldaar, Noer Safa Mëngindra, wordt alras 

 door hem gezien en bemind; hij bekeert haar tot den islam, verslaat groote 

 drommen van haar volk, vangt vele prinsen. Onderwijl droomt zijne moeder 

 dat hij in een zee van bloed is, waarop zijn vader besluit hem te gaan zoeken 

 in de gedaante van een bajan; spoedig vindt hij zijnen zoon, die de overwinning 

 nog niet behaald heeft; hij bewerkt den vrede en gaat met zoon en schoon- 

 dochter terug. Onmiddelijk trekken zij op tegen Andaloes Tara en het land 

 van den boozen koning (zijn naam is t^^oj M)'i ne ^ wordt een strijd van 

 bafir-djinn's tegen geloovige djinn's, ten laatste moeten allen den islam aannemen. 

 Het huwelijk van Indra Aspa Dewa wordt luisterrijk gevierd, en de andere 

 vrouw van zijnen vader komt ook aldaar. Indra Dewa wil zijne ouders terug- 

 zien, en trekt met al de zijnen daarheen. Na een jaar zeilens komen zij in 

 Jaman, na nog eene maand aan Rakab Sjahroem, waar hij zijnen nog steeds 

 bedroefden vader weerziet. (BI. 242) en de allergrootste vreugde weldra alom 

 heerscht. 



Het gedeelte tusschen de bladzijden 242 en 360 behoort niet in dit 

 handschrift tehuis, maar is het vervolg van Coll. v. d. W. 167 (CL). 



CLXXVIII. 

 HIKAJAT INDRA DEWA IL 



Collectie v. d. W. 130, 33 X 21 cM., 444 bl., 16 r. 

 Geheel dezelfde tekst; zeer groot schrift. 



CLXXIX. 

 HIKAJAT RADJA PËKAR MËDI. ^^ JS) 



Collectie v. d. W. 169, 33 X 20 7 2 cM., 486 bl., 16 r., gedat. 

 Malaka, 8 Sja c ban 1278. 



Inhoud : 



In Kambiat Sagara heerscht Clangga Përkrama; zijne gemalin baart 

 Poetri Mëngindra Koemara Dewi ; alle aanzoeken om hare hand worden afgewezen. 

 In den kaindra'an was prins Këdis; deze wenscht de om hare schoonheid 

 beroemde prinses te zien en gaat naar haar land; hij ziet haar en toen zijne 

 ouders hem niet veroorloofden haar te vragen, incarneert hij zich in eene ezelin, 

 die weldra een mannelijk veulen werpt. Dit gelast den molenaar van wien de 

 ezelin is de prinses voor hem te vragen; zeer bevreesd vertelt hij dit aan den 

 hoofdman der wacht, daar het veulen dreigde het geheele land door zijn urineeren 



