263 



geraakt met het geheele leger van Malik al- c Afrah en was reeds zeven dagen 

 lang aan het woeden, toen Sajf al-Jazan voor de stad verscheen (bl. 151). 

 leder herkent in hem den vroegeren Wahsj al-Fallah ; weldra keert het leger van 

 Sajf ar-Ra'd verslagen terug naar hun land (Madinah Doêr al-Koesoêr); Sajf ar- 

 Ra c d wil het rijk van Malik al- c Afrah verwoesten waar de wezier Ar-Raïf 

 maant hem aan tot vredelievend optreden, waardoor Malik al- c Afrah met de 

 zijnen hem komt bezoeken. Op verzoek van Sajf ar-Ra c d gaan Sajf al-Jazan 

 en Sa'doên met een groot leger Kamarijjah te Madïnat al Ahmar beoorlogen; 

 zij herkent hem aan een moedervlek als haar uitgeworpen kind, belijdt hare 

 schuld en belooft haar koninkrijk aan hem af te staan, maar misbruik makende 

 van zijn vertrouwen verwondt zij hem doodelijk in den slaap. Twee vogels, de 

 zielen der twee asceten die hem vroeger geholpen hadden, geven hem medicijn 

 (bl. 172); na 61 dagen zwervens komt hij bij eenen asceet die hem reeds van 

 vóór zijne geboorte verwachtte en hem het lijk van Cham wijst, waar hij a. o. 

 een zwaard, steeds door Cham gebruikt, verkrijgt. Door tegen des asceets waar- 

 schuwing in het gelaat van den doode te bezien komt hij in ellendigen toestand 

 van. honger en dorst; een woeste stroom voert hem mede; hij belandt naakt 

 in een land waar de dochter van den laatst vermelden asceet hem wil 

 laten dooden ; haar vader echter maakt hem aan haar bekend en wil hen doen 

 huwen, maar hij weigert. Met behulp van een bij Chams lijk gevonden toover- 

 plaat vliegt hij naar zijn land terug, en bevond dat het huwelijk van Sajf ar- 

 Ra'd met zijne Sjamah gevierd werd! Door zijn geleigeest laat bij zich dadelijk 

 in de tent van Sjamah voeren, het gedwongen huwelijk was nog niet voltrokken, 

 en hij kan zijne geliefde wegvoeren uit de drommen die hem na de ontmoe- 

 ting tusschen Sajf ar-Ra c d en hem omsingelden. Kamarijjah had nadat zij 

 haren zoon volgens hare meening gedood had vrede gesloten met Sajf ar-Ra c d 

 en Sa c doên verraderlijk gevangen genomen; Sajf ar- Ra c 'd had hem willen dooden. 

 maar de wezier Ar-Raif had bem het leven gered; de booze wezier had zijnen 

 heer overreed aan te houden om de hand van Sarnah, en haar vader had haar 

 tegen haar wil naar Sajf ar-Ra l 'd's land gebracht, waar de huwelijksfeesten 

 gevierd werden. Toen was Sajf al-Jazan op de bovenbeschrevene wijze tusschen 

 beide gekomen. Nadat hij Sjamah in veiligheid gebracht had daagde hij alle 

 helden van Sajf ar-Ra'd uit onder zijn waren naam Sajf al-Jazan anak Toeb- 

 ba c Dzóe'l-Jazau ; hij doodt zeer velen van hen en Sajf ar-Ra c d noodigt Sa c döen 

 dien hij uit de gevangenschap bevrijdt uit Sajf al-Jazan te bevechten (bl. 218), 

 wat Sa'ïlóen (die alleen de kracht van Sajf al-Jazan wilde beproeven en in eik- 

 geval zich tegen het leger van Sajf ar-Ra c d zoude keeren) op zich neemt. 

 Sa c dóen verliest 't tegen Sajf al-Jazan, maakt zich bekend, en tesamen met 





