323 



De eigennamen vertoonen luttele afwijking, z.a. Radjapoetra in plaats 

 van Djajapoetva, die echter ook hier meestal Djajapoetra genoemd wordt. Het 

 verhaal is hetzelfde. 



Na bl. 00 is één blad ledig, van bl. 70 is de onderste helft niet beschreven. 



In de laatste acht regels wordt Singapoera als plaats des schrijvers 

 vernield, en de gewone aanspraak aan den lezer ten beste gegeven ; de zes 

 laatste strophen van het eigenlijke gedicht luiden: 



Ll^-CfcJ ji Q Sxï ,j j3 ^ l». .S C^C) -*w Siiyjj 1>JU>j jjlti -SÜ^. 



CDXXXVII. 

 SJAcIR SOELTAN JAHJA IL 



Collectie v. d. W. 250, 20 X 17 cM., 289 bl. 17 r. 



Vrijwel dezelfde tekst als van I, die echter veel kleiner in omvang is; 

 liet slot van 1 valt in dit handschrift op bl. 145; de rest. d. i. de helft, komt 

 in het vorige HS. niet voor. Het Leidsche manuscript, dat evenals I iets meer 

 dan 2470 disticha bevat, heeft blijkbaar niet meer inhoud dan het zooeven 

 behandelde. 



Na den regel 



fCi*-Xaü ji ^jSx> ,j J <j v ^- S l^£>»am sJvjj ujuw ^J -só»- 

 volgt: 



De inhoud van het vervolg is aldus: 



De vrouw van Soeltan Jahja bevalt van een zoon, die Soeloeng Poetra 

 genoemd wordt; 's vorsten gemalin in Zamin Toeran baart een meisje, dat door 

 een boeta wordt geroofd. 



Soeloeng Poetra, die het meisje ten huwelijk had gevraagd, wachtte in 

 Pëlantapoera, met een witten aap die zijn vriend geworden was; met dezen en 

 zijn broeder Sahadan Dewa gaat hij zwerven, en beleeft menig liefdesavontuur. 



