u 



BIMANEESCH — HOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



èlét; vgl. ook 



Hela, (Mal. helat, Jav 

 Mak. ela), tusschenruimte van plaats of 

 tijd; döho dei hela tanda-na doü mamade, 

 zitten, tusschen de grafteekenen der afge- 

 storvenen ; hela isa malabo magari, tusschen 

 de waqtu's isja en magrib. 



Heng'g'a, (Manggareisch tjengka-,\g\. Mak. 

 sunghe) , openen ; hengga ntjai, de deur 

 openen; hengga padju, een zonnescherm 

 opzetten ; hengga kita(b), een boek openen ; 

 tahengga, geopend, open staan; na-waü-ra 

 tahengga ntjai-na, de deur stond open. 



Hengge, koorts, de koorts hebben ; nahu 

 ku-hengge-ku, pana weki-ku bune sanlika 

 afi, ik heb de koorts^ mijn lichaam is zoo 

 heet als vuur ; men zegt ook : hengge mena 

 ade-ku in dezelfde beteekenis; kahengge- 

 pu weki-mu, doe alsof gij de koorts heb. 



Hentja, (Mal. hanlu), geest, spook. 



Hera, I. zwager. 



II. of heran (Mal. Arab.), zich ver- 

 wonderen, verwonderd ; in het Bim, meest 

 met ade gebruikt, na-hera ade-na, hij 

 verwondert zich. 



Here, (vgl. diki) binden ; here lóko, buik- 

 band; ai here, buiksingel. 



Héte, (Mak. kaltili?), plukken. 



Heya, afbreken, bijv. een huis. 



Hidi, I. A. plaats; hidi nggeè kai, woon- 

 plaats. B. (vgl. Bal. genah, plaats, Jav. be- 

 paald), bepaald, zeker, en v. d. het moet wel, 

 het kan niet anders; na-raho-ra kamgampu 

 rufna-na, hidi kalösa-na tjuke-na, als de 

 vorst zijne onderwerping aanbiedt, dan 

 moet hij bepaald schatting opbrengen ; ede- 

 ro-hidi of ede-ra-hidi, of ede-hidi, vast, 



• • • 



blijvend; baqdn aö-na ede-hidi santoi-ntoi-na 

 Allah ta^dla, baqdn beteekent: het steeds 

 vast en onveranderd zijn van God; dei 

 duniya masadoü-na ake dei ahera maede-ra- 

 hidi, in het aardsche leven, dat slechts een 

 oogenblik duurt, alsook in het leven hier- 



namaals, dat blijvend (eeuwig) is : kaëde-hidi 

 blijvend doen zijn. 



II. hidi weki gestalte. 



Hido, (meest met löko verbonden), honger, 

 hongerig, honger hebben. 



Hihi, (Mak. kikt), kahihi, A. hinniken van 

 een paard. B. het geluid dat iemand maakt 

 als hij iets eet, dat te warm is. 



Hii, (Bal. isi), vleesch; hii madju, herten- 

 vleesch. 



Hina, (Mal. kena), raken, treffen, ge- 

 raakt ; hina ba ntjöki, door rampen getroffen ; 

 hina barnwi, geraakt (gewond) door doornen ; 

 van koopwaren gebezigd, beteekent het: 

 gewild; kahina, (met woorden) treffen, 

 bedriegen; ra-kahina ba ibili, door den 

 duivel getroffen, d. i. door den booze 

 misleid. 



Hinti, trekken voorttrekken; edempara 

 hinli kai-na wei-na, nde pala na-kabengke-ku 

 weki-na labo-ku nenti-na rii uma-na, daarop 

 trok hij zijne vrouw voort, maar zij hield 

 zich stijf en greep zich vast aan een stijl 

 van het huis ; hinti lodja, de zeilen hijschen ; 

 hinti nawa, ademhalen. 



Hiwa, fijn gestampte korrels van rijst, 

 boonen enz. menir. 



Hiya, zie lari. 



Höba, platte uidrukking = ngdha, eten, 

 vreten ; bune-tji da kapöro kai-ku labo mbeï- 

 mu höba kuu ro hiwa, hoe zoo ik niet boos 

 worden terwijl gij mij zemelen en fijn 

 gestampte rijstkorrels te eten geeft. 



Hodi = hadi, I. 



Hódo = ade (waarmede het dikwijls 

 verbonden wordt), hart. 



Hompa, vermoeid; vgl. maki, waarmede 

 hompa dikwijls verbonden voorkomt. 



Homn, droesem. 



Hondo, krimpen, bijv. waschgoed. 



Honggo, (vgl. kere), haar, hoofdhaar. 



Höo, — doü, soort spook. 



