BIMANEESCH — UOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



27 



II. (Mal. bidji), zaadkorrel; isi mada, 

 oogappel. 



III. (Mal. isap, Jav. ingsëp), zuigen. 

 Iso, het geluid waarmede men kippen 



verjaagt; kaïso, kippen verjagen, door 

 middel van dat geluid. 



Isu, soort welriekende boombast, bij bet 

 wasschen van het hoofdhaar gebezigd, het 

 Mal. langir; ook in het algemeen al wat 

 tot dit doel gebruikt wordt; het hoofd 

 wasschen met langir of iets dergel. 



Ita, (Mal. en Jav. kita), A. wij (inclusief) ; 

 B. gij, u (hoog). 



Iti, (Mal. utah, Jav. ulek), de hersenen. 



Itja, I (Mal. esa), één ; itja kai-na, ten eerste. 



II. ilja-itja = tabai, beproeven (verwant 

 met Jav. tjatjak; Sud. petjak). 



Itji = tji, bakai ilji = bakai-tji. 



Iwa, I. (Mal. riba), op den schoot 

 houden ; na-iwa-ku ana loi-n, zij hield haar 

 kindje op den schoot. 



II. makker, deelgenoot; na-fjuwa wdra 

 mem-ra sd-mena-na iwa döhon mangèna 

 sdhe, al zijne mede-buffelhoeders waren 

 reeds aanwezig. 



Iwe, hermaphrodiet. 



Iyo, ja; kaïyo ja zeggen. 



Iyu, voelen ; gevoelen ; ook wel van den 

 reuk en smaak gebezigd, ruiken, proeven. 



TL. 



K, verkorting van kw, ana-k =ana-ku. 



Ka, I. wordt achter verba gevoegd met 

 de beteekenis van : opdat, of om den impe- 

 ratief te omschrijven dodo kuru besi wdra- 

 ka ndai tau kat nasi, eene ijzeren kooi 

 vragen opdat men daarin den vogel kan 

 doen; vgl. kada. 



H. = aka, daar, ginds ; tanturuma sangadji 

 mamai ka, tiyo-pu, na-waüdu lantoru saraa 

 kalubu ka, zeker komt de vorst daar aan, 

 kijk daar stuift de stof geheel naar boven ; 

 da sumpu dana ka-ku nggeè kai-na, daar 

 aan de noordelijke landpunt is zijne woon- 

 plaats ; ana raio ka mai doü taho weki-n, 

 die prinses ginds (of van wie zoo even 

 gesproken is) is schoon. 



Kaa, (Lampongsch kakan) aansteken, 

 verbranden; kaa Ulo, eene fakkel aan- 

 steken; hadju kaa, brandhout. 



Kaantanana, beletten, verbieden; ma- 

 kaantanana ntau-na wei mahalal rahi, (eene 

 vrouw) die haren man belet eene andere 

 vrouw te hebben, hoewel deze hem nog 

 geoorloofd is. 



Kaba, I. licht, niet zwaar. 



II. alleen in gebruik verbonden met 

 ganta en ndupa; zie aldaar. 



III. kaba-kaba, hoogvaardig zijn; takab- 

 bur aö-na : sangi-sangi kaba-kaba kanae weki, 

 takabbur beteekent: steeds hoovaardig zijn 

 en zich zelf voor groot houden. 



Kababa, stamelen. 



Kababn, (vgl. het oud Mak. en Bug. 

 babü) = badju, 



Kabaho, bladscheede van de pinang; 

 mpèke bune kabaho mantjafa, mager (dun) 

 als eene pinangscheede welke ergens over 

 heen hangt. 



Kabalo, schertsen, gekheid maken, spot- 

 ten, bespotten; doü matjaü hdri-hdri kabalo, 

 ambi-ambï doü masowa, die er van houdt 

 om te lachen en gekheid te maken, alsof 

 hij een halve gek is ; tjoü-tjoü-du manggdhi 

 kabalo ro katjowa guruna, ieder, die zijn 

 leermeester bespot en hem voor een leu- 

 genaar uitmaakt enz. 



Kabantja, bespotten, beschimpen, (vgl. 

 kabalo), meest met sungge verbonden, doch 



