BIMANEESCÏI — HOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



53 



padju, liet zonnescherm sluiten; kapu-kapu 

 romo-pu sanuru-mu, houd je bek! tafcapu, 

 gesloten. 



II. kapu baru (het Mal. hapur barus), 

 kamfer. 



Kapnsa, draderig of taai van eene vrucht. 



Kapuwa, alleen met kamami ter ver- 

 sterking; ede-ra sambele kai-na mbeè ede, 

 kamami ra kapuwa-na, daarop slachtten 

 zij de geit en maakten haar gaar. 



Kara, I. droog, uitdroogen; meest met 

 mango verbonden gebruikt ; nfika na rongga 

 mpara kura-na oi, ntika na-kara mango saraa 

 oi di kola ede, daarop kwam er gebrek 

 aan water, en het water in den vijver 

 droogde geheel op. 



II. (Mal. karang), samenschikken, bijv. 

 bloemen. 



III. (vgl. Jav. karang, pakarangan, erf), 

 alleen in asi ro kara = asi, paleis; na- 

 nggeè-ra la Kasipahu di asi ro kara-na, 

 na-tangdra-kai-du weki-na Maharadja lndra 

 Anggasa, daarop woonde Kasipahu in zijn 

 paleis en noemde zich M. I. A. 



IV. Ka-ra in mai ka-ra, zie mai. 



Karaba, ongebolsterde rijst enz. roos- 

 teren, geroosterde ongebolsterde rijst; ede-ra 

 wura ao kai bongi montja ro karaba, daarop 

 strooiden zij voor hem neder gele en ge- 

 roosterde ongebolsterde rijst; ivötu kai na 

 bedi bune santika eli karaba ringa, het ge- 

 luid van het afvuren der geweren was 

 evenals dat van het roosteren van oliezaad. 



Karaba (Mal. idem), oorring. 



Karae (het Mak. karaeng), koning, heer. 



Karagang'g'a (Bug. garangkang), spin. 



Rarahe, jonge luis. 



Karaka, I. de huid afstroopen, villen; 

 na-karaka-dn huri-na t ede mpara tjuwa 

 puru-na, zij stroopten de huid af en daarop 

 ging elk aan 't braden. 



II. soort net, sleepnet. 



III. zie raka. 



Karakèdo, I. kloppen van het hart. 



II. stout, kurig, vgl. karahèdo. 



Kara-kiro, zie kiro. 



Karakóüi, onrustig, niet op zijn gemak 

 zijn. 



Karakoiito, (Toump. kumonlo, Tonsea. 

 kumoto), dó/w — , op de hurken zitten. 



Karakowa, soort vogel; vgl. (jakakowa 



Kara ku, soort aarden bord. 



Karania, I. (Mal. Arab. karamah), heilig; 

 doü makarama, een heilige, een wonder- 

 doend man; ook een heilig graf. 



II. haarljes op de obi of kaladi, (volgens 

 anderen : zeer jonge obi of kaladi). 



Karana, I. = kapana, warm maken; 

 ai-na kandeu kai oi busi, karana-rana toi-pu 

 oi, baad hem niet met koud water, maak 

 het water een weinig warm. 



II. (Mal. Sanskr. karana), karana Allah, 

 om Godswil. 



Karandji (Mak. karandjing, Mal. kran? 

 djang), mand. 



Karan«rg:o, I. (Mal. kerangga\ soort 

 groote röode mier. 



II. twijg, takje. 



Karao, bros, breekbaar. 



Karapu, sluiten, bijv. de lippen ; vgl. 

 kapu. 



Karara, de broodvrucht. Sumba idem. 



Karata, (ook geschreven karafasa, Mak. 

 karafasa; Mal. kerlas), papier. 



Karatji, zweep. 



Karawe, roeiriem, roeien. Mal. dayung. 



Karawo (Mak. balawo, Fidji kalavo), muis. 



Karedo, pap, brij ; ook hoog voor öha, 



Karena, soort pokken. 



Karenda, I. verbod, in 't algemeen wat 

 niet geoorloofd is ; indo kapo karenda-na 

 ba lewa ede kalalo raa-kahampa, nèfa-la 

 fuu nggdhi, het is in den oorlog verboden 

 de bepaalde grens te overschrijden, namen* 



