84 



BIMANEESCH — HOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



Poë, afbreken. 



Pohu, omhelzen, met de armen omvallen, 

 (Bal. pëkul; Mal. peluk). 



Pöke, plukken, bijv. vruchten. 



Pöku, I. terugkeeren = dula en mbali. 



II. vouwen, (vgl. piku,wöku), pöku iolu-ku, 

 men vouwe het in drieën, sa-poku tjihu, 

 eene maat van af de hand tot aan den 

 elleboog. 



Pöle = o/e; kapöle, zie bij öle. 



Polo, plukken, afplukken sluk voor stuk. 



Ponda, kalebas; eenige soorlen zijn: 

 ponda naru, ponda mbölo, ponda iidali. 



Ponggo, (Mak. pangkulü; Bolaang. Mong. 

 momongko. met eene bijl hakken), bijl, 

 hakken ; ede-ra ponggo böo mena kai-na 

 fuu hadju ede, daarop hakte hij alle boomen 

 om. 



Ponggu, ziek worden, zich eene ziekte 

 op den hals halen. 



Ponte, (vgl. Jav. bunfëP), inwikkelen, 

 pak ; ponte kai karata, in papier wikkelen ; 

 doü mawaa ponte, iemand, die een pak 

 draagt; sa-ponte óha, één pakje gekookte 

 rijst. 



Pontjo, pontjo sambia, de avondster; 

 (vgl. Jav. pandjer sore). 



Ponto (Mak. idem), armband ; ponlo rato, 

 naam van een vischsoort dat in holen aan 

 den zeekant leeft en zich kan opblazen. 



Pontoreka, stamelen. 



Pèo, sluk bamboe om iets, bijv. geld, 

 in te bergen, (vgl. Lamp. paruh, uitgeholde 

 bamboe om water in te bewaren). 



Pore, kneden ; öha sa-pore óha duwapore, 

 één, twee klompen gekookte rijst. 



Poro (Mak. bodo), kort; kaporo, kort 

 maken. 



Pötju, veest, een veest laten ; (vgl. Mal. 

 kenhtt; Jav. ëiilut, Sumb. kapisu). 



Pu, (vgl. Mal. pon, Mak. pa), nog ; voorts 

 dient het om den nadruk op een woord 



te leggen en wordt ook gebruikt tot aan- 

 duiding van den imperatief (zie spraak- 

 kunst); rongga-pu èse tadja, bovenop zolder 

 gekomen ; hanta-pu, lil op ! wati-pu, nog 

 niet; mbui-pu, nog. 



Pudju = ranu, kneden, fijnkneden. 



Pudu = nempa, lappen, ergens een lap 

 op zetten; dikwijls beide verbonden ge- 

 bruikt: pudu ro nempa. 



Puka (Mal. pukat), sleepnet; een net 

 uitwerpen; bijv. puka dj dia. 



Pula, stoppen, dichtmaken, bijv. een 

 gat. 



Pule, I. (Jav. puien), gestold, klonterig; 

 kapule, tot eene vaste massa maken. 



II. verbrijzeld, vergruisd, v. d. geheel 

 op, schoon op; (vgl. Mal. pimah); bijv. 

 ede-ra ponggo böo mena kai-na fuu hadju ede 

 na-pule saraa fuu hadju di lewi ede, daarop 

 hakte hij alle hoornen om, zoodat geen 

 enkele boom meer in den tuin stond; na- 

 waü-du pule saraa lewi-la, onzen tuin is 

 geheel van boomen beroofd ; ngaha kapule, 

 schoon op eten. 



Puli (vgl. het Mak. en Bug. woord) 

 sneuvelen. 



Puli-lawa, het Mal. kulit lawang. 



Punggawa (Mal. Sanskr.), legerhoofd, 

 bevelhebber. 



Punti (Jav. preutel ?), gekruld van 't haar. 



Puntiana (Mal. puntiyanak), de geest, 

 die de kraamvrouwen kwelt. 



Pupu (Jav. pupur). blankelsel. 



Pure, zwavel. 



Puru, I. roosteren; dei afi naraka puru 

 kai siksa, in het helsche vuur zullen zij 

 geroosterd worden tot hunne straf; na- 

 karaka-du huri-na sake, ede mpara tjuwa- 

 tjuwa puru-na, zij vilden de buffels en 

 daarop roosterde elk (zijn deel); purupela, 

 gedroogd vleesch, dendeng. 



II. de punt van een stijl; vgl. puf ju. 



