106 



BIMANEESfiH — HOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



weinig langsap bladen: satoi pöda mpa 

 malampa lao di, slechts zeer weinigen gaan 

 naar het Westen ; nde pala satoi = iidc 

 pala, maar. 



Töke (vgl. Jav. Mok, Mak. lêlê), tikken, 

 kloppen ; töke nljai, op de deur likken, 

 aankloppen ; töke a/i, vuur maken, door 

 op den vuursteen te slaan. 



Toko, liggen op den grond, zooals bijv. 

 een dier. 



Töku, I. sterk, hevig, gezegd van den 

 wind, van een geluid, van saguweer; in 

 töku ro kapöra, wordt hel verklaard als: 

 toornig; wellicht eigenlijk: heflig ; katoku, 

 hevig doen zijn, sterk maken; katoku eli, 

 zijne slem heilig doen zijn, eene sterke 

 stem opzetlen. 



Tola, in : sake kèlo tola, wanga masa, 

 benaming van buffels, welke bij inhul- 

 digingsfeesten worden rondgeleid ; zeker 

 wel uil het Mak. patola (Jav. Sanskr. idem) 

 een soort van slof, zoodat de beteeken is 

 is: buffels met staarten van (omwonden 

 met) patola, en hoorns van goud ; masa 

 alleen in de beleekenis van goud is ook 

 geen Bimaneesch). 



Tölo (vgl. Mak. galung?), nat rijstveld, 

 sawah. 



Tolu (Jav. tëlu, Mak. tallu enz.), drie. 



Tomberowa, soort plant. 



Tonda, trappen op, betreden, bijv. den 

 grond; tonda djaneli, benaming van eene 

 klasse van menschen, ook doü maupa ddri 

 genoemd; (vgl. Mal. tindjak, djedjak). 



Tong*g*a, herstellen, beier worden, bijv. 

 een zieke, ook gezegd van de fortuin. 



Tongge, I. dakribbe. 



II. soort strafwerktuig, dat den mis- 

 dadiger om den hals wordt gedaan; dal 

 werktuig iemand aandoen ; tongge doü, 

 scheldwoord, z. v. a. iemand, die verdient 

 de tongge om Ie krijgen, galgenaas. 



III. het geluid, waarmede men geiten 

 verjaagt. 



Tonggo, deksel, bijv. van een bakoel; 

 vgl. tongko. 



Tonggn (Mal. Jav. tunggu of wellicht 

 tangguh, vgl. ngèna), hoeden, bijv. vee, 

 bewaken, oppassen, bijv. een kind. 



Tongko (Mak. tongkö), sluiten ; parabo 

 ra-tong ko, eene gesloten kist; longko-na 

 parabo, de deksel van eene kist. 



Tonte, uitgebroeid, van een ei. 



Tonto, tonto nana, etter uitknijpen, doen 

 te voorschijn komen. 



Topa, I. (Mal. tampar), slaan met de 

 vlakke hand, een klap geven. 



II topa lampifi, oogkleppen van een paard. 



Töpe (vgl. Mak. lopi), soort hoofddeksel 

 dat bij de Moeloed leesten gedragen wordt. 



Tópo, een woordje, gebruikt om een 

 wensch uit te drukken; toch! bijv. ai- 

 töpo-na of ai löpo-löpo-na, wil toch niet; 

 sa-waü'Waü tópo lao rolji, ga toch zoo 

 snel mogelijk! simpa-simpa topo-na, moge 

 toch ; vgl. simpa. 



Tóro (Mal. tandjong), landpunt, kaap. 



Toro, droog, verdroogd, van planten of 

 bladeren. 



Tösi, in stukken snijden, een stuk af- 

 snijden van iets. 



Töta, fijnhakken ; tola kamubu bune 

 sanlika nae sepi, fijnhakken (in stukjes) 

 zoo groot als een sepi (soort garnaal). 



Tötekadjn, soort vogel, specht? 



Tuba (vgl. Mal. lumbak lans), steken, 

 bijv. met eene lans of kris. 



Tudu, aanraken, in aanraking komen ; 

 ludu angi doü mone ro doü siwe, of tudu 

 angi huri labo doü siwe, het aan elkander 

 raken (met de huid) van een man en eene 

 vrouw. 



Tuba, geëerd; katuha, eeren; meestal: 

 katuha ro kadèse. 



