BIMANEESCH — HOLLANDSCH WOORDENBOEK. 



117 





raa-ngguda-mu, lai-na rawi ndai mawöko, 

 anders is het woord, dal gij geplant hebt, 

 en anders de daad, welke opgroeit. 



Wöku, opvouwen ; piso wóku, een mes, 

 dat men toevouwt, knipmes; (vgl. pöku 

 en Jav. tekuk). 



Wola, de glans penis ontblooten. 



Wole, grendel, grendelen; na-bonlo ro 

 wöle-ra ntjai uma-na, hij sloot en grendelde 

 de huisdeur; nggdhi ra-wöle, toegegrendelde, 

 v. d. geheime gesprekken. 



Wolo, kapas; vgl. wunta. 



Wombo, de ruimte onder iets; bijv. 

 wombo uma, de ruimte onder een huis, 

 de kolong ; wombo hadju, de ruimte onder 

 de takken van een boom. 



Wontja, soort bamboezen mand. 



Wonto, uittrekken, trekken; wontopeda 

 (sampari), het zwaard (de kris) trekken; 

 tjoü-tjoü-du manggdhi kabalo ro katjowa 

 guru-na, wonto weya-ku rera-na, van ieder, 

 die zijn leermeester bespot of voor een 

 leugenaar uitmaakt, moet de tong uitge- 

 trokken worden. 



Wontu (Kisser. woku), oprijzen, boven- 

 komen, te voorschijn komen; wontu-ra 

 wura, de maan komt op; wontu mena-ra 

 londe, de visschen komen boven (aan de 

 oppervlakte) ; au rawi ro nggdhi nee da wontu 

 ntene kai-na kali ede, wat zou er te doen 

 of te zeggen zijn, dat de opperpriester daar- 

 door toch maar niet te voorschijn komt. 



Wèo, hals. Sanggar. wöko. 



Woro, I. uitloopsel, uitspruitsel; woro 

 niu, eene kokosnoot, welke begint uit te 

 loopen ; woro katjamba, een katjang, welke 

 begint uit te spruiten. 



II- do woro, het land, waar de zielen 

 der afgestorvenen wonen, hetwelk zich 

 ergens ten Zuiden (do) van het eiland zou 

 bevinden; doü woro, de ziel van een af- 

 gestorvene, spook. 



Wórona, (Mal. Sanskr. wama), kleur, soort. 



Wösa, soort krandjang. 



Wötu (Bug. battu), barsten, losbarsten, 

 uiteen spatten, losbranden ; ede-ra kaa kai 

 ana sangadji ede, na-wolu kaparupae-ra 

 tuta-na, vervolgens werd de koningszoon 

 verbrand; zijn hoofd barstte met een knal 

 uiteen; wötu-na bedi, het losbarsten of los- 

 branden van een geweer. 



Woü, (Mal. bau), lucht, geur, rieken; 

 waa woü ro wödi ngdra doü, iemands naam 

 in een kwaden reuk brengen. 



Wowa, snot. 



Wua, (Mal. muwat) geladen (van een 

 schip), lading. 



Wuba (Tag. gubat), woud; vgl. dra. 



Wudi, het binnenste gedeelte van eene fuik. 



Wudiwondja, soort medicinale plant (in 

 het Mak. bódi geheeten ?). 



Wudja = wura, II. 



Wttdu (Mal. butuh) = ree. 



Wule, uitspalten, spatten bijv. water. 



Wung'a, juist, juist plaats hebben; na- 

 dula-ra di uma-na, pala ina-na wunga medi-na, 

 (het kind) ging naar huis, de moeder nu 

 was juist aan het spinnen ; wei-n na-wunga 

 nggdna toi-n, na-iwa-ku ana toi-n ede, zijne 

 vrouw was juist kortelings bevallen en 

 hield nu haar kindje op den schoot ; na-èda 

 mpara wei-n wunga nangi bonto weki-n, 

 hij zag dat zijne vrouw aan het weenen 

 was en zich bedekte. 



Wunta (vgl. Bul. wurak, bloesem) = 

 bunga, bloem; ook wel = wolo, kapas, 

 waarmede het in die beteekenis dikwijls 

 verbonden wordt ; ba ndadi au-mu weha 

 kai-n wolo ro wunta di ade kula ro tewu 

 wai ake, wat hebt gij er aan om de kapas 

 uit de mand van deze oude vrouw weg 

 te nemen; wunta ro wolo, ook benaming 

 voor hen, die de laagste diensten voor den 

 vorst moeten verrichten. 



