114 BIMANEESGHE TEXTEN. 



N°. I verhaalt eerst het ontstaan der nggeya (een soort vampyren) en geeft ver- 

 volgens voorschriften voor de samenstelling van geneesmiddelen voor een aantal ziekten. 

 Hel begin van het geschrift is aanwezig, van het slot ontbreekt een grooter of kleiner 

 deel. Het handschrift was met Makassaarsche karakters geschreven, de f en p waren 

 door hetzelfde letlerleeken voorgesteld, in den aanvang was ook de voorgevoegde 

 neusklank nu en dan aangegeven door het betreffende letterteeken voorzien van de 

 antja. liet geschrift moet aan het Makassaarsch ontleend zijn, onder de voorschriften 

 waren eenigen onvertaald in het Makassaarsch gebleven. 



De taal van het geschrift is zuiver Bimaneesch, doch wijkt in de uitspraak van 

 enkele woorden van de ter hoofdplaats gebruikelijke af, bijv. po voor pu, kio x oor keu. 



Blz. 3 reg. 15. Kai vóór mabate(ii) moet waarschijnlijk vervallen ; zonder kat is 

 de zin der uitdrukking: indien gij met duidelijkheid wilt zien wat verborgen is; 

 met kai: indien gij met duidelijkheid in het verborgen (op verborgen wijze) wilt zien. 



Blz. 5 reg. 25. Voor pdhu malolu mbuwa moet natuurlijk gelezen worden pdhu 

 maupa mbuwa. Na bè-bè-na mpara moeten waarschijnlijk de woorden mamai dei 

 ingevoegd worden, gelijk in den volgenden regel te lezen slaat, zoodat de beteekenis 

 der woorden bè-bè-na mpara wakalu tolu mbuwa ede mai kai-na, bè-bè-na mpara 

 (mamai dei) pahu (maupa) mbuwa ede, is: op welk tijdstip hij ook komt, hij komt 

 in eene, welke het ook zij, dezer vier gedaanlen. Het is niet onmogelijk dat de 

 woorden bè-bè-na mpara mamai dei maupa mbuwa pdhu ede in reg. 26 bij vergissing 

 herhaald zijn, maar den zin storen zij niel, daarentegen kunnen de woorden une 

 santika kalea ede, la-bonto-ku kai malanta (reg. 27), hier in geen geval op de 

 juiste plaats staan, een goeden zin kunnen zij slechts geven na mada kalea 

 (reg. 21). 



Blz. 6 reg. 5. Voor ta-lowa-sa is wel te lezen ta-lao-sa. 



Blz. 6 reg. 11. afu mbuda; mbuda heeft hier den zin van blindmakend, vgl. kèle, 

 bedwelmd en bedwelmend, enz. 



N u . II en III handelen beide over de geloofsbelijdenis, het gebed, de wasschingen enz. 

 N°. II handelt bovendien in het begin over de eigenschappen van Allah en aan het 

 slot over de verplichtingen van kinderen jegens hunne ouders en leermeesters. 

 N°. II is als geschrift compleet, doch behandelt vele onderwerpen zeer beknopt. 

 N°. III is veel uitvoeriger, doch het begin en het slot ontbreken. Beide handschriften 

 waren met Arabische karakters geschreven. N°. II is uit het Maleisch vertaald, gelijk 

 de schrijver zelve mij verzekerd heeft, op enkele plaatsen is dit ook aan de taal 

 merkbaar. N°. III zal denkelijk ook aan een dergelijke bron ontleend zijn, ofschoon 

 mij dit niet met zekerheid bekend is. De taal van beide geschriften is behoudens 

 het bovengezegde en behalve eenige deftige uitdrukkingen, de gewone ter hoofdplaats 

 gebruikelijke. De spelling der Arabische woorden, namelijk van die welke als zoo- 

 danig erkend worden en welke men ook in de handschriften juist trachtte weer 

 te geven, is stilzwijgend verbeterd geworden. 



Blz. 6 reg. 19. v. o. De woorden subhdnahu wa ta'dla zijn wegens de gedurige 

 herhaling verkort tot s. w. t. 



