BIMAiyEESCIIE TEXTEN. 121 



N°- XI heeft geheel den vorm van een Maleische sjair. Slechts losse Waden van 

 een met Arabische karakters geschreven handschrift heb ik van dit gedicht machtig 

 kunnen worden, toch is uil deze fragmenten wel op te maken, dat een eigenlijke 

 logische volgorde in het gedicht ontbreekt; men treft er vermaningen in aan, voorts 

 klachten over zeden bederf meestal ten opzichte van een onbepaalden tweeden persoon, 

 beschrijvingen van de hel en de helsche straffen en van den hemel ; verder verklaringen 

 van eenige Arabische termen en nok nog de voorschriften omtrent de wasschingen, 

 het gebed enz. De taal is, afgezien van enkele dichterlijke vrijheden en van het 

 gebruik van eenige minder gewone of verouderde woorden, goed Bimaneesch en niet 

 moeielijk te verstaan. 



N°. XII is groolendeels in den sjairvorm geschreven, voor een deel ook in proza, 

 daarvan nadert evenwel wederom een gedeelte de gebonden rede. Oorspronkelijk is 

 het rijm aan de Bimaneezen onbekend, echter kennen zij een soort alliteratie; vgl. 

 het Wdb. s. v. temba, als ook ]N°. XIII der teksten. Op meer vrije wijze wordt van 

 dezen vorm hier, in een gedeelte van het proza, gebruik gemaakt, nam. van blz 98 

 reg. 21 tot blz. 99 reg. 18. Meestal wordt in een nazin één woord aangetroffen 

 dat dezelfde medeklinkers heeft als een uit den voorzin, bijv. ba waü-mu bumi renda, 

 mu-ndha-ndha rindi; somwijlen treft men ook meer van zulke woorden aan, bijv. ba 

 waü-mu boru-sa, mu-kalari mpara baro ro biri ro kaböro. Nog komt in dit gedicht 

 een vermenging van den sjair- en den lemba-vorm voor, hetzij zoo, dat de slotwoorden 

 der vier regels niet op elkander rijmen maar gelijke medeklinkers hebben, bijv. de 

 woorden rusu, rase, raso en reso, blz. 102 reg. 25 vlg., hetzij zoo, dat de slotwoorden 

 zoowel rijmen als gelijk van medeklinkers zijn, bijv. blz. 95 reg. 22 v. o. vgl. 



Het gedicht bevat godsdienstige vermaningen en klachten over ongodsdiensligheid 

 enz. zonder veel volgorde aaneengevoegd. Over het geheel staat dit werk in stijl be- 

 neden het vorige; vooral waar de femba-\orm aangewend is, valt het dikwijls moeielijk 

 eenigen zin in de woorden te ontdekken, en ook waar de sjairvorm gebezigd is, moet 

 dikwijls een niets beteekenende eigennaam als rijmwoord dienst doen. Het hand- 

 schrift was met Arabische karakters geschreven; het slot ontbreekt. 



Blz. 85 reg. 9. Mu-ngdha-ku londe ede; het gebruik van ede tot bepaling vaneen 

 zin na een finiet werkwoord is geen zuiver Bimaneesch, doch door Maleischen invloed 

 veroorzaakt. 



Blz. 83 reg. 20. Ra-long ge Ui. zoo lang in de longge gezet, totdat hij als 't ware 

 week geworden is. 



Blz. 83 reg. 37. Hardm pala ede voor indo kapo hardm (of mahardm) pala ede, 

 wat betreft het verboden zijn. 



Blz. 84 reg. 19 en 18. v. o. tampöde-mpöde-na enz. In het hds. stonden deze 

 woorden, op dezelfde wijze als in den tekst, onder aan den voet van eene bladzijde 

 geschreven. Blijkbaar zijn twee regels ineen geloopen, de tweede moet met sa-mena-na 

 begonnen zijn, het slot van den eersten en daarmede hel rijmwoord zijn verloren 

 gegaan. 



Blz. 84 reg. 15. v. o. Kapóro kapae zonder ma, dewijl deze woorden niet het 



