VOORBERICHT. 



De voorbeelden in deze Bimaneesehe Spraakkunst zijn (afgezien van die in liet 

 gedeelte over het Klankstelsel handelende) bijna uitsluitend aan de Teksten ontleend. 

 Het eerste der cijfers achter de voorbeelden duidt de bladzijde, het tweede den regel 

 aan, waarop die aangehaalde plaatsen in de Teksten voorkomen. 



Een Romeinsch cijfer, dat eene enkele maal na een voorbeeld staat, duidt aan dat 

 de plaats genomen is uit het handschrift, waarnaar het met dat cijfer benoemde 

 gedeelte der Teksten is uitgegeven, maar dat het geheel te bedorven was om in de 

 gedrukte Teksten op te nemen. Dikwijls is het in de Aanteekeningen achter de 

 Teksten te vinden. Gewoonlijk heb ik een groot aantal voorbeelden gegeven. Zoo 

 dit nog verontschuldiging behoeft, heb ik slechts te wijzen op de gesteldheid dei- 

 Teksten, welke of aan meest zeer corrupte handschriften ontleend zijn, of door mij, 

 volgens het gehoor, opgeschreven zijn, gelijk dat in de Aanteekeningen vermeld is. 

 Alleen door de overeenstemming in grammaticale behandeling van vele plaatsen uit 

 verschillende deelen der Teksten genomen, kon dus volkomen zekerheid verkregen 

 worden. In een geval als bijv. dat, wat in § 78 behandeld wordt, dient het groot 

 aantal voorbeelden tevens om de volkomen gelijkheid in het gebruik van waü-ra, 

 waü-du enz. te bewijzen. Ten slotte meende ik ook, door het behandelen van een 

 groot aantal plaatsen, mij van eene vertaling der Teksten in hun geheel te kunnen 

 ontslagen rekenen. Aan het slot der Spraakkunst is voor het gemak eefte opgave 

 gegeven der plaatsen, welke en waar zij behandeld zijn. 



Het zal wel onnoodig zijn te zeggen, dat de vertaling der voorbeelden dikmaals min 

 of meer gewrongen moest zijn, omdat bij eene meer vrije overzetting het karak- 

 teristieke van den zinbouw geheel verloren zou gaan. 



Omtrent de transscriptie heb ik, behalve hetgeen in het eerste gedeelte der 

 Spraakkunst daarvan gezegd wordt, alleen nog het volgende op te merken. De 

 samengestelde woorden zijn in den regel niet vormelijk als zoodanig aangeduid. Dit 

 is vooral geschied om redenen van praktischen aard. Door de groote geneigdheid 

 toch, welke het Binianeesch vertoont voor het samenstellen van verschillende woorden, 

 bijv. het werkwoord met de bijwoorden enz., zou het aantal verbindingsteekens, 

 vooral in de teksten, te groot zijn geworden. Trouwens de Bimanees-zelf duidt in 

 Arabisch schrift eene samenstelling ook niet vormelijk aan. 



