XII INHOUDSOPGAVE. 



BLAD7. 



Het per fee tum. 



§ 240. De finiele vormen van het perfectum. De finiete vormen soms voor het absolutivum. 



Het futurum exactum 311 



» 241. Het verbale subst. van het perf. in plaats van de finiete vormen bij vragen en ant- 

 woorden. Wdra met subst. van het perf. V/dra met het subst. van het imperf., 

 zoowel met den zin van het perf. als van het imperfectum 313 



• 242. Gebruik van het perfectum 315 



Substantief-constructie. 



% 243. Over de substantief-constructie in het algemeen 321 



» 244. Een verbaal woord optredende als subject, direct object, genitief-bepaling of na eene 



praeposilie heeft den vorm van een substantief . . 322 



» 245. De substantief-constructie steeds gebezigd, waar een verbaal woord logisch het subject 



is (onze onderwerpszinnen), tenzij een deelwoordelijke vorm te gebruiken is 323 



» 246. Gebruik der substantief-constructie, wanneer de nadruk valt op eene nadere bepaling 

 van plaats, tijd of omstandigheid. Het praedicaat soms door eene praepositie vooraf- 

 gegaan. In den imperatief of de plaatsvervangende conjunctief wordt de substantief- 

 constructie gewoonlijk niet gebruikt 324 



» 247. De substantief-constructie gebezigd, waar een verbaal woord logisch het object van een 

 ander is (onze voorwerpszinnen), tenzij een deelwoordelijke vorm te gebruiken is. 

 Ook onze infinitief, als direct object van een voorafgaand werkwoord, door verbaal subst. 

 uitgedrukt. Constructie na èda en ringa haba(r). Na de woorden, die «zeggen", enz. 

 beteekenen, gaat men gewoonlijk, na sodi en kananu steeds in de directe rede over. 

 De woorden, die >mededeelen" beteekenen kunnen ook door ba of ba supu gevolgd 

 worden. Kau, enz. regeert twee rechtstreeksche objecten. Het verkorte voornw. soms 

 na het verbale subst. geplaatst. De verbale subst. van het perfectum zelden als direct 

 object gebezigd 328 



» 248. I. Het verbale subst. na lao, enz., mai, ngawa, lowa, waü en disa. Ronggawdra, 



rongga möda 332 



II. Het verbale subst. na werkw., welke eene gemoedsgesteldheid aanduiden. Hier 



kan ook eene praepositie gebruikt worden. 

 III. Het verbale subst. gebezigd om weer te geven onzen infinitief, voorafgegaan door 

 • om te" of »te" (zoo deze niet het direct object van het voorafgaande werkwoord 

 is). Het verkorte voornw. na het tweede werkw. 

 Aanm. Ons •om te" na een eigenlijk en na een verbaal substantief 334 



• 249. Het verbaal subst. als absolutivum 334 



I. Vooraan in den zin in plaats van een tijdelijken adverbiaal-zin met ntika. Het 

 nadrukswoord pu. 



Aanm. Na raka (rongga) worden ook andere nadrukswoorden gebezigd. 



II. Vooraan in den zin in plaats van een voorwaardelijken zin met nggdra. In 

 gedichten ook wel in andere gevallen. 



III. Midden in den zin, (èda-ku, enz.). 



IV. Achter in den zin, zoo het werkw. transitief door ons met een lijdend deelw. 

 weer te geven is, terwijl indien het werkw. intransitief is, labo als verzwegen 

 kan beschouwd worden. 



V. De verbale subst. in plaats van de deelwoorden met ma tot aanvulling van het 



praedicaat. 

 VI. Absolutieven in plaats van deelw., ontstaan door het gebruik van het verkorte 

 voornw. Deelw. bepalingen, waar wij eene praepositie bezigen. 



• 250. Aö-na, öne-na, asa(l), ntjihi-ndai-na, sdra-na, hidi-na 339 



• 251. Van de woorden, welke «zeggen, meenen, vragen" beteekenen, alsmede van nee en 



kau, wordt dikwijls het verbale subst. zonder reden voor den finieten vorm gebezigd. 339 



