MMANEESCHE SPRAAKKUNST. 1 7> 



Maleische spelling, bijv. mada (nog) zal hij bijna altijd mada schrijven, dana 

 (het Mal. tanah) vond ik in hetzelfde geschrift gespeld als dana, dana en zelfs 

 als ddnah. Het veel voorkomende wdli wordt gewoonlijk met korte a geschreven, 

 ook Ier hoofdplaatse (vgl. § 2) wat wel uit do gedeeltelijke onverbindbaarheid 

 van de Wau en AUf zal te verklaren zijn. De e of è wordt gewoonlijk in 

 elke lettergreep, open of gesloten, onafhankelijk van het accent, aangeduid 

 door het teeken van den tweeklank ai, de o en ö door dat van den tweeklank 

 au, sommigen stellen echter deze klanken in eene door een nasaal gesloten 

 lettergreep, of in de lettergreep voor die, waarop het accent valt, respectievelijk 

 door de Kesra of de Dlamma voor. De i en u worden kort geschreven in de 

 lettergreep voor die, welke den klemtoon heeft. Soms ook in eene, door eene 

 nasaal gesloten, geaccentueerde lettergreep; overigens steeds lang, ook bij de 

 enklitische nadrukwijzers. De neusklank in een woord wordt natuurlijk hij 

 gebruik van het Arb. schrift steeds geschreven, de nasale voorslagen evenwel 

 zeer zelden. In het begin van een geschrift worden zij gewoonlijk vrij 

 nauwkeurig aangeduid, maar na de eerste regels worden zij niet meer geschreven. 



WOORDVOKM EN KLANKVERSCHIJNSELEN. 



§ 5. De meeste woorden, welke thans als grondwoorden te beschouwen zijn, zijn 

 evenals in de verwante talen, tweelettergrepig. Nochtbans is het aantal drie- 

 lettergrepige woorden verre van onaanzienlijk, deze bevatten evenwel meestal 

 een thans in onbruik geraakt afleidingselement. 



Van overgenomen woorden, die oorspronkelijk drielettergrepig zijn, wordt 

 soms de eerste lettergreep weggeworpen, bijv. ntjuna, witte uien, Mal. Skr. 

 lasuna, mpdma verhaal van het Mal. Skr. upama (umpama), rotva, feesten van 

 de afgestorvenen, Mal. Arb. aruixah. Ook niet overgenomen woorden hebben 

 soms een tweelettergrepigen vorm waar zij in de verwante (althans de Westelijke) 

 talen dikwijls of steeds drielettergrepig zijn, bijv. wuu, jaloersch, Mal. ijemburu 

 enz., daartegenover echter staat dat er zeer vele woorden in het Bim. door 

 een voorvoegsel drielettergrepig zijn geworden, welke dit elders niet zijn, als 

 kaua, ader, Mal. urat, lampifi, vormelijk Mal. pipi, enz. 



In de eerste lettergreep van een drielettergrepig woord bezigt het Bim. bij 

 voorkeur de klinker a. soms ook i, zeer zeldzaam zijn de voorbeelden waar 

 een andere klinker gebezigd wordt, (uitgezonderd zijn natuurlijk de overgenomen 

 woorden, die om een of andere reden onveranderd zijn gebleven) voorbeelden 

 zijn : kurewe, Jav. Ijèrewet, tureli, zekere titel. Bevat zulk eene eerste lettergreep 

 oorspronkelijk een anderen klinker, dan wordt deze gewoonlijk in a veranderd. 

 Woorden van vier lettergrepen, die als grondwoorden beschouwd worden, 

 worden eenigszins als twee woorden uitgesproken, zoodanig dat het hoofdaccent 



